يا
« أَهْلِ الْكِتابِ »
مىباشد كه همگى آنان چه اهل كتاب چه مشركين هميشه در دوزخند و آنان بدترين خلقند .
إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ أُولئِكَ هُمْ خَيْرُ الْبَرِيَّةِ جَزاؤُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنَّاتُ عَدْنٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها أَبَداً رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ
و ايمانآورندگان و شايستهكاران بهترين خلقند كه پاداششان بهشت است كه در زير آن نهرها جارى است و خدا از آنان راضى و آنان از خدا خشنودند و مقام رضا آخرين مقامات نفس انسانى است ، چنانچه جنّت رضوان آخر جنان است .
ذلِكَ لِمَنْ خَشِيَ رَبَّهُ
مكرّر اين مطلب گذشت كه خشيت حالتى است حاصل از امتزاج و اختلاط خوف و حبّ ، كه محقّق نمىشود مگر بعد از علم و شناخت كسى كه از او خشيت حاصل شده همانطور كه محبوبيّت نسبت به او وجود داشته و لذا خداى تعالى فرمود :
« إِنَّما يَخْشَى اللَّهَ مِنْ عِبادِهِ الْعُلَماءُ »
يعنى كسى كه علم و معرفت به خدا نداشته باشد از او نمىترسد ، چون محبّت براى او حاصل نمىشود .