مىكنيد به ترجيح كافر معاند بر مسلمان موافق ؟
أَمْ لَكُمْ كِتابٌ فِيهِ تَدْرُسُونَ
يا شما داراى كتابى هستيد كه اين سخنان را در آن مىخوانيد ، در حالى كه شما كتابى نداريد و كتاب خدا كه قرآن است بر خلاف آن را حكم مىكند .
إِنَّ لَكُمْ فِيهِ لَما تَخَيَّرُونَ
لفظ « تدرسون » معلّق از عمل است يا استفهام است به تقدير ادات استفهام بنا بر آنكه جمله استيناف باشد .
أَمْ لَكُمْ أَيْمانٌ عَلَيْنا بالِغَةٌ إِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ
بر ما ثابت است تا روز قيامت ، يا كامل و باقى است .
إِنَّ لَكُمْ لَما تَحْكُمُونَ
جواب قسم است .
سَلْهُمْ أَيُّهُمْ بِذلِكَ
از آنان سؤال كن به كدام يك از آنچه كه ذكر شد گمان مىبرند از اينكه مسلمين را مثل مجرمين قرار دهيم يا شركايى براى خدا سراغ دارند كه كفّار را مانند مسلمين قرار دهند .
زَعِيمٌ أَمْ لَهُمْ شُرَكاءُ
شريكانى براى خدا داشته باشند كه آنان را مانند مسلمين قرار دهند .
فَلْيَأْتُوا بِشُرَكائِهِمْ إِنْ كانُوا صادِقِينَ
اگر در دعوايشان راست مىگويند ، امر « فليأتوا » براى تعجيز است .
يَوْمَ يُكْشَفُ عَنْ ساقٍ
لفظ « يوم » ظرف قول خداى تعالى :
« فليأتوا » است ، يا معناى آن اين است كه شريكان خدا را در دنيا بياورند تا ما بدانيم كه آنها شريكانى دارند و لفظ « يوم يكشف » ظرف قول خداى تعالى :
« ترهقهم ذلّة » است و كنايه از هول و هراس آن روز و شدّت آن است .
زيرا وقتى كار شديد شود و انسان احتياج به فرار پيدا كند ساقش را باز مىكند ، يعنى روزى كه كار بر آنها سخت شود ، يا مقصود اين