مجهول خوانده شده ، يعنى ثابت و راسخ گشت .
فِي قُلُوبِهِمُ الْإِيمانَ
ايمان عبارت از صورتى است كه از ناحيهى ولىّ امر مؤمنين در قلوب آنها داخل مىشود .
وَ أَيَّدَهُمْ بِرُوحٍ
و با روح قدس الهى آنها را مؤيّد و منصور گردانيده است .
مقصود از روح ربّ النّوع انسانى است ، تأييد انسان به روح به اين است كه ملائكهاى از لشگريان روح بر او موكّل مىشود و او را تأييد و تسديد مىنمايد ، كه قلب مؤمن داراى دو گوش است ، گوشى كه وسواس خنّاس در آن مىدمد و گوشى كه ملائكهى موكّل از جانب ربّ النّوع بر آن مىدمد .
از امام كاظم عليه السّلام آمده است : خداى تعالى مؤمن را با روحى از خودش تأييد مىكند و هرگاه مؤمن كار نيك انجام دهد آن روح نز او حاضر مىشود و هرگاه كه گناه كند و تجاوز نمايد روح از او غايب مىشود .
پس روح هنگام احسان و خوبى از خوشحالى به اهتزاز در مىآيد و هنگام گناه و كارهاى بد در خاك پنهان مىشود .
پس اى بندگان خدا با اصلاح خودتان با نعمتهاى خدا عهد ببنديد ، تا يقين شما زياد شود و ربح و سود با ارزشى ببريد ، خداوند رحمت كند مردى را كه اراده كار خيرى كند و آن را به انجام برساند ، ارادهى كار بد كند و از آن خوددارى نمايد ، سپس فرمود : ما به وسيلهى اطاعت از خدا و عمل براى او در اين دنيا با روح تأييد مىشويم .
مِنْهُ وَ يُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ
و در