دهنده است و حكمت دان « 1 »
11 - كه آن كسها كه بيامدند بدروغ گروهىاند « 2 » از شما ، نه پنداريد آن را بتر شما را ، نه كه آن بهتر شما را ، « 3 » هر مردى را از ايشان آنچه كرده باشد از بزه ؛ و آنك اندر گرفت بزرگى آن « 4 » از ايشان او را باشد عذابى بزرگ
12 - چرا نه كه بشنيديد آن گمان بردى مؤمنان را و مؤمنات را « 5 » بتنهاشان نيكى ، و گفتند : اينست دروغى هويدا
13 - چرا نه آورد « 6 » بدان چهار گواه ! كه نه آورد « 7 » گواهان ايشانند نزديك خداى ايشان دروغ زنان
14 - و اگر نه فضل خداى استى « 8 » بر شما و بخشايش او اندر اين جهان و آن جهان برسيدى شما را اندر آنچه اندر شديد اندران « 9 » عذابى بزرگ
15 - كه بيوكنديد آن را بزبانهاتان ، و مىگوييد بدهانهاتان آنچه نيست شما را بدان دانشى ؛ و پنداشتيد آن را آسان و آن بود نزديك خداى عزّ و جلّ بزرگ « 10 »
هامش
( 1 ) توبه پذيرنده است و استواركار . ( بو )
( 2 ) بياوردند دروغ گروهى بودند .
( بو . آ )
( 3 ) مه پنداريدش كه بترست شما را بل كه وى بهترست - يعنى به ثواب - شما را .
( بو )
( 4 ) و آنكه روى آرد بزرگتر از ان . ( بو )
( 5 ) چرا نه چون بشنيديدش گمان بردندى گرويدگان مردان و زنان گرويدگان . ( بو ) - چبودى اگر بشنويد آن را گمان بردندى مؤمنان مرد و زنان مؤمنه . ( آ )
( 6 ) نه آوردند . ( بو ) - نياوردند . ( صو )
( 7 ) چون نياوردند . ( بو . صو )
( 8 ) و اگر نه بودى افزونى خداى . ( صو ) - و گرنه فضل خداى بودى . ( بو )
( 9 ) برسيدتان اندران سخن كه اندر شديت اندر وى . ( بو )
( 10 ) چون پيش رفتيد آن سخن را بزبانهاى خويش و همى گفتيد بدهنهاى خويش آنچه نيست مر شما را بوى دانشى و پنداشتيد آن را خوار ، و وى نزد خداى عز و جل بزرگست . ( بو )