از زشتى ، « 1 » و شكيبايى كن بر آنچه رسيد به تو ، كه آن از عزيمت « 2 » كارهاست
18 - و مه ترش كن روى خويش را مردمان را ، « 3 » و مه رو اندر زمين بكشى « 4 » حقّا كه خداى عزّ و جلّ نه دوست دارد هر كشى كننده و فخر كننده « 5 »
19 - و ميانجى « 6 » باش اندر رفتن خويش و فروگير « 7 » از آواز خويش . كه زشتتر آوازها آواز « 8 » خران است
20 - يا همى نه بينيد كه خداى عزّ و جلّ فرمان بردار كرد شما را آنچه اندر آسمانهاست و آنچه اندر زمين است ، و تمام كرد بر شما نعمت آشكارا و پنهان ؟ و هستند از مردمان كه خصومت كنند اندر خداى عزّ و جلّ بجز دانش و نه به راه راست و نه كتابى هويدا « 9 »
21 - و آن گاه كه گويند ايشان را : كه متابعت كنيد آن را كه بفرستاد خداى عزّ و جلّ « 10 » گويند : نه ، متابعت كنيم آن را كه يافتيم بران پدران ما يا اگر هست شيطان ، « 11 » كه مىخواند ايشان را سوى عذاب آتش دوزخ ؟
هامش
( 1 ) ناخوبى . ( بو ) - بدى . ( صو ) - و باز زن از ناشايست . ( آ )
( 2 ) از استوار ترين . ( بو . صو ) - درستى . ( آ )
( 3 ) و مه گردان رخ خويش را مر مردمان را .
( بو . صو ) - و مه تاب روى خويش مردمان را . ( آ )
( 4 ) بنشاط و شادى . ( بو ) - بشادى . ( صو ) - بناكارى . ( آ )
( 5 ) نازنده . ( صو ) - فخر كننده . ( آ ) فخورا .
( 6 ) و ميانه . ( بو . صو ) - ميانجى . ( آ )
( 7 ) فرود آر . ( آ ) - و نرم گردان .
( بو . صو ) و اغضض .
( 8 ) بانگها بانگ . ( بو )
( 9 ) كه پيكار همى كند اندر خداى بىدانشى و نه راه راست و نه نامهء روشن . ( بو . صو ) - كه خصومت كند اندر خداى بوى دانشى و نه راهى راست و نه كتابى روشن . ( آ )
( 10 ) بدم رويد آن را كه فرستاد خداى - يعنى قرآن - . ( بو )
( 11 ) و گرچه بود ديو .
( بو . صو ) - يا اگر باشد ديو . ( آ )