سبحانك لا إله الّا أنت . ربّ عملت سوءا و ظلمت نفسى فاغفر لى و انت خير الغافرين . سبحانك لا إله الّا انت عملت سوءا و ظلمت نفسى فاغفر لى و ارحمنى و انت خير الرّاحمين . سبحانك لا إله الا انت ، ربّ عملت سوءا و ظلمت نفسى فاغفر لى و تب علىّ انّه هو التوّاب الرّحيم . « 1 »
و اين آنست كه خداى عزّ و جلّ گفت :
فَتَلَقَّى آدَمُ مِنْ رَبِّهِ كَلِماتٍ فَتابَ عَلَيْهِ ، إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ
. « 2 » پس اين كلمات اين بود كه گفته آمد . و چون آدم عليه السّلم نام پيغامبر ما برد صلّى اللَّه عليه و سلّم ، خداى عزّ و جلّ بر وى رحمت كرد ، و جبريل عليه السّلم بيامد و اين دعا او را بياموخت ، و آدم عليه السّلم اين دعا همى خواند ، و خداى عزّ و جلّ بحرمت نام پيغامبر ما صلّى اللَّه عليه و از بركت اين دعا كه مىخواند توبهء وى قبول كرد .
پس آدم عليه السّلم گفت يا ربّ ما بر تن خويش ستم كرديم و اگر تو ما را نيامرزى و بر ما رحمت نكنى ما از زيان كاران باشيم ، و اين آنست كه گفت :
رَبَّنا ظَلَمْنا أَنْفُسَنا وَ إِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَنا وَ تَرْحَمْنا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخاسِرِينَ
. « 3 » پس چون خداى عزّ و جلّ گفت :
وَ لا تَقْرَبا هذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَكُونا مِنَ الظَّالِمِينَ
. « 4 » گفت ازين درخت مخوريد كه ظالم باشيد . پس ايشان بخوردند دانستند كه ظالم گشتند و گفتند ظلمنا انفسنا ، چون بگناه معترف شدند ايزد تعالى توبت ايشان بپذيرفت ، و گناهان شان بيامرزيد .
و چون آدم عليه السّلم دانست كه حق تعالى توبهء وى بپذيرفت شاد گشت ، و از شادى گريستن بر وى افتاد ، و هم چنان صد سال ديگر همى گريست ، و چندانى آب از چشم وى روانه گشت كه گرداگرد آن
هامش
( 1 ) فتب على ، انك انت التواب الرحيم . ( بو . آ )
( 2 ) البقرة 37
( 3 ) الاعراف 23
( 4 ) البقرة 35