6 - و هر كى كارزار كند حقّا كه كارزار كند تن خويش را ، « 1 » و حقّا كه خداى عزّ و جلّ بىنياز است از جهانيان
7 - و آن كسها كه بگرويدند و كردند نيكيها بپوشانيم از ايشان بديهاى ايشان و پاداش كنيم ايشان را بنيكوى بدانك بودند و همى كردند « 2 »
8 - و اندرز كرديم فرزندان آدم را بمادر و پدر او بنيكوى كردن ، و اگر جهد كنند با تو تا انباز گيرى « 3 » به من آنچه نيست ترا بدان دانش مه فرمان بردارى كن ايشان را ، كه سوى منست بازگشتن شما و آگاه كنم شما را بدانچه بوديد و مىكرديد
9 - و آن كسها كه بگرويدند و مىكردند نيكيها اندر آريم ايشان را اندر نيكها « 4 »
10 - و هستند از مردمان كه گويند : بگرويديم بخداى عزّ و جلّ ، و چون رنج رسانند اندر خداى كند آزمايش مردمان « 5 » چون عذاب خداى ، و اگر آيد نصرتى « 6 » از خداوند تو گويند : ما بوديم با شما .
همى نيست خداى دانا به آنچه اندر دلهاى جهانيانست ؟
11 - و تا بداند خداى عزّ و جلّ آن كسها را كه بگرويدند و تا بداند
هامش
( 1 ) و هر كى بكوشد ، همى بكوشد مر تن خويش را . ( بو ) - و هر كه جهاد كند ، كه جهاد كرد از بهر تن خويش را ( آ ) - و هر كه جهاد كرد از بهر تن خويش كرد . ( صو )
( 2 ) و پاداش دهيم ايشان را بهترين آنچه همى كار كردند . ( بو )
( 3 ) و وصيت كرديم مردمان را بمادر و پدرش نيكوى كردن و اگر كارزار كنند با تو تا هنبازگيرى . ( آ ) - و فرموديم مردم را با مادر و پدر خويش نيكوى كردن و اگر بكوشند با تو تا انبازگيرى . ( بو )
( 4 ) اندر نيكان . ( بو . آ )
( 5 ) چون بيازارندش از بهر خداى ، كند آزمايش مردمان را . ( بو ) - چون رنج نمايندش اندر صحبت خداى كند فتنهء مردمان . ( آ )
( 6 ) يارى . ( بو ) - نصرتى . ( آ . صو )