سورة العنكبوت مكيّة ، و هى تسع و ستّون آية
[ ترجمه ]
بنام خداى بخشاينده مهربان
1 - الم ، « 1 » حروف معجم است
2 - همى پندارند مردمان كه ايشان را دست بدارند چون كه « 2 » گويند : بگرويديم . و ايشان را نه فتنه كنند ؟ « 3 »
3 - و بدرستى كه آزموده كرديم آن كسها را كه از پيش ايشان بودند تا بداند خداى عزّ و جلّ آن كسها را كه راست گفتند و تا بداند « 4 » دروغ زنان را
4 - يا پندارند آن كسها كه همى كنند بديها كه پيشى كنند با ما ؟
بدست آنچه حكم همى كنند ! « 5 »
5 - و هر كى باشد كه پير شود ( ؟ ) و اوميد ديدار خداى عزّ و جلّ حقّا كه وعده خداى عزّ و جلّ آمدنى است ، « 6 » و اوست شنوا و دانا به همه چيزى
هامش
( 1 ) بنعمتها و مهربانى و با شاهى من . ( بو ) - منم خداى دانا . ( آ ) - منم خداى دانا . الف آلاست ، و لام لطفست ، ميم ملكست . سوگندست بنعمتهاى من و مهربانى من و پادشاهى من . ( صو )
( 2 ) كه دست بدارند ايشان را كه . ( آ . صو ) - كه بگذارندشان كه . ( بو )
( 3 ) و ايشان را نيازمايند ببلاها و محنتها ؟ ( بو ) - و ايشان را كه نه آزموده كنند ؟ ( آ )
( 4 ) تا جدا كند خداى آن كسها كه راست گفتند و جدا كند . ( صو . آ ) - نيك دانست خداى آن كسها را كه راست گفتند و نيك داند . ( بو )
( 5 ) كه از ما اندر گذرند ؟ بد همى حكم كنند . ( بو ) - كه پيشى كنند بر ما ؟ چون بدست آنچه همى حكم كنند . ( آ . صو )
( 6 ) هر كه باشد اوميد دارد ديدار خداى كه نام زدهء خداى آمدنى است . ( آ . صو ) - هر كى اميد دارد رسيدن بخداى عز و جل ، زمانهء خداى ، يعنى قيامت ، آمدنى است . ( بو )