تا خداوند اين پيش تو نيايد اين عصا را به هيچ خلق ديگر ندهى كه اين عصاى پيغامبرى مرسل است از پيغامبران خداى عزّ و جلّ . و شعيب عليه السّلم چنان دانست كه آن عصا ازان وى است ؛ و بستد ، و در خانه بنهاد ، و خداوند آن عصا خود موسى عليه السّلم بود .
پس موسى عليه السّلم مر شعيب عليه السّلم را گفت كه ، يا شعيب مرا عصائى بايد چون بدنباله گوسفندان روم . و شعيب عليه السّلم او را گفت كه بدين خانه اندر رو و آن جايگاه عصاها نهاده است و يكى از آن بردار . و اندر آن خانه عصاها بسيار نهاده بود . و موسى عليه السّلم اندر خانه رفت و راست آن عصا بدست وى افتاد ، و بيرون آورد ، و شعيب عليه السّلم را چشمها پوشيده شده بود و هيچ نمىديد ، و آن عصا بستد و دست بدان فرو آورد ، و بدانست كه آن همان عصا است كه او را سپرده بودند ، و او را گفته بودند كه نگر كه به هيچ كس ندهى مگر بخداوندش . پس موسى عليه السّلم را گفت كه اين يكى امانتى است كه به من سپردهاند ، و آنجايگاه عصاهاى ديگر بسيار هست . اين يكى بنه و ديگرى « 1 » بردار . موسى عليه السّلم آن ببرد و در ميان عصاها نهاد و يكى برگرفت و بيرون آمد ، و هم آن عصا در دست وى آمد ، و ديگر بار شعيب عليه السّلم بستد ، و دست بدان فرو آورد ، و باز دانست و گفت كه اين هم آن است كه اوّل بدر آوردى . و اين امانتى است كه مرا سپردهاند .
اكنون برو و تو نگاه مىدار و بدنبالهء گوسفندان همى باش ، كه چون خداوندش بيايد و طلب كند پيش تو فرستم و باز خواهم ، و باز وى دهم .
پس موسى عليه السّلم آن عصا را برداشت و برفت ، و آن عصا خود از آن
هامش
( 1 ) دست بدان فرو آورد و گفت اين عصا كه بياوردى اى موسى آن امانتست ، باشد كه خداوند اين بيايد باز خواهد . اين را بجاى باز بر و ديگرى . ( بو )