من ، من آن را كه بفرستادى سوى من از مالى درويشم « 1 »
25 - بيامد به دو يكى از ايشان همى رفت بر شرم داشتن ، « 2 » گفت كه : پدر من همى خواند ترا تا پاداش دهد ترا مزد آنچه آب دادى ما را .
چون بيامد به دو و سخن گفت بر او سخنها ، « 3 » گفت : مه ترس كه برستى تو از گروه ستم كاران و كافران
26 - گفت يكى از ايشان دو : يا پدر من مزدور گير او را كه بهتر از آن كه به مزد گرفتى با زور و قوّت و استوار « 4 »
27 - گفت كه : من همى خواهم كه بزنى ترا دهم يكى از دو دختران من بر آن كه مزدورى كنى مرا هشت سال ، و اگر تمام كنى ده سال و از نزديك تو باشد ، و نه خواهم كه سختى كنم بر تو ، تا يا بى مرا - اگر خواهد خداى - از نيكان
28 - گفت : اين ميان من و ميان تو است هر كدام از دو زمان گزاردن نباشد افزون بر من ، « 5 » و خداى عزّ و جلّ بر آنچه ميگويم نگاهبانست « 6 »
29 - و چون تمام كرد موسى زمان و برفت با كسهاى خويش ، بديد
هامش
( 1 ) آب داد مر ايشان را ، باز بازگشت سوى سايه گفت يا پروردگار من ، من به آنچه فرو فرستادى سوى من از نيكى نيازمندم . ( بو )
( 2 ) بيامد بنزد موسى يكى از آن دو دختر شعيب همى رود بر شرمگنى . ( آ ) - بيامد سوى وى يكى از آن دو زن همى رفت بر شرم . ( بو )
( 3 ) و پديد كرد بر وى خبر خويش . ( بو )
( 4 ) گفت يكى ازين دو زن اى پدر من به مزد گيرش كه بهترين كسى است كه به مزد گيرى بنيرو و استوار باشد . ( بو )
( 5 ) گفت يكى از آن دو دختر يا پدر بمزدش گير كه بهترست از انچ به مزد گرفتى قوى است امين . ( آ )
( 6 ) هر كدام ازين دو اجل بگزارم نيست ستم بر من . ( آ . بو ) - هر كدام از دو نام زده بگزارم نباشد از حد گذشتن بر من . ( صو )