عزّ و جلّ روان كرده بود مر سليمان عليه السّلم را . و بعضى گويند كه اين چشمه ارزيز بود . و بعضى گويند آهن « 1 » بود . و ازين سه آنست كه يكى بود ، و خداى عزّ و جلّ نظير اين در قصّهء ذى القرنين همى گويد :
آتُونِي أُفْرِغْ عَلَيْهِ قِطْراً
. « 2 » آن مس بود كه با آهن ببست آن سدّ ياجوج و ماجوج را .
امّا آن كه گفت عزّ و جلّ :
يَعْمَلُونَ لَهُ ما يَشاءُ مِنْ مَحارِيبَ وَ تَماثِيلَ وَ جِفانٍ كَالْجَوابِ
. « 3 » اين محاريب محرابهاى مسجدها است از هر لونى .
امّا اين تماثيل اين صورتها است كه كردهاند و حلال بودى تصوير كردن در آن وقت . « 4 » نبينى كه اندر پايهاى تخت سليمان دو شير مصوّر كرده بودند و « 5 » بر سر تخت وى صورت دو كركس كرده بودند تا سايه داشتندى بر آن كرسى و تخت . « 6 » و چنين گويند كه پايهء تخت سليمان عليه السّلم از ياقوت سرخ بود و آن ياقوت را بر شبه چهار شير مصوّر كرده بودند و از زبر كرسى و تخت سليمان عليه السّلم دو كركس كرده بودند و مرين كركسان را طلسمى ساخته بودند كه هران وقت كه آفتاب در افتادى آن كركسان پرها باز كردندى تا سايه در او كندندى ، و هر گاه كه آفتاب نبودى پرهاشان درهم « 7 » شدى و آن چهار پايه تخت نيز طلسم ساخته بودند كه هيچ كس ديگر بر آن تخت نتوانستى شد بجز سليمان .
هامش
( 1 ) چشمهء آهن . ( آ . بو )
( 2 ) الكهف 96
( 3 ) سبا 13
( 4 ) تصاوير كردن . ( بو )
( 5 ) اين صورة كردن ، نه بينى كه اندر پايهاى تخت سليمان صورت كرده بودند چون دو شير از ياقوت صرخ و . ( آ )
( 6 ) « تخت » بالاى سطر نوشته شده بخطى ديگر و ظاهرا زايدست .
( 7 ) فراهم . ( آ . بو )