سيصد آزاد بودند و هفتصد كنيزكان و سريتان « 1 » بودند . پس مرغان بفرمودى تا بر سر اين همه سايه او كندندى . « 2 » پس باد را بفرمودى و آن بساط را چنين كه صفت كرديم با اين همه خلقان « 3 » برداشتى و به هوا اندر ببردى به مقدار يك ميل زمين گاه كم و گاه بيش ، و هر كجا برسيدى زمين را از آفتاب صد فرسنگ بپوشانيدى ، « 4 » و چشمهاى همه خلقان به دو مشغول بودى . و گاهى بدمشق بودى و گاهى در بيت المقدس و اندر جمله هر كجا سليمان عليه السّلم خواستى مىبردى ، پس باد را بفرمودى تا وى را باز آوردى ، چنان كه خداى عزّ و جلّ گفت :
وَ لِسُلَيْمانَ الرِّيحَ عاصِفَةً تَجْرِي بِأَمْرِهِ إِلى الْأَرْضِ الَّتِي بارَكْنا فِيها
. « 5 » يعنى بيت المقدس - و در جمله هر كجا سليمان عليه السّلم خواستى آنجا بردى ، و يك ماهه راه او را بيك زمان ببردى و بيك زمان باز آوردى ، چنان كه خداى گفت عزّ و جلّ :
وَ لِسُلَيْمانَ الرِّيحَ غُدُوُّها شَهْرٌ وَ رَواحُها شَهْرٌ
. « 6 » و اين باد آن بساط را مىبردى گاه نرم و گاهى سخت ، چنان كه هيچ كس را از آن رنجى نرسيدى ، و ديوان و پريان گرداگرد آن بساط صف زده بودندى .
و سليمان عليه السّلم را كوشكى بود از آب گينه ، و بدان كوشك اندر خانها و صفّها بود بسيار ، و هران وقتى كه خواستى كه زنان خويش را با خود ببرد ، بدان شادروان شان اندر نشاندى ، و ديوان را بفرمودى تا
هامش
( 1 ) كنيزكان سريت . ( آ . بو . صو )
( 2 ) تا بر سر آن همه سپاهش سايه داشتندى . ( بو )
( 3 ) بفرمودى تا اندر آمدى و آن بساط او را با چندين صفت و اين همه خلق . ( بو ) - بفرمودى تا اندر آمدى و آن بساط را كه صفت كرديم با آن همه خلق . ( آ )
( 4 ) صد گز بپوشيدى - ( بو ) - صد فرسنگ بپوشيدى - ( آ ) - صد فرسخ بپوشانيدى . ( صو )
( 5 ) الانبياء 81
( 6 ) سبا ، 12