و سليمان عليه السّلم با اين همه مملكت نان جوين خوردى ، و گفتى كه چون طعامهاى لونا لون خورى « 1 » دل قساوت گيرد و عبادت نتوان كردن . و اين چنين بندهء را سزا است كه ملك « 2 » اين جهان و آن جهان هر دو بيابد . « 3 » و سليمان عليه السّلم را بساطى بود و چنين گويند كه پانصد فرسنگ بود ، و هر آن وقت كه آن بساط بگسترانيدندى پانصد « 4 » كرسى زرين و سيمين بران بساط نهادندى ، و تخت سليمان عليه السّلم بر ميان بساط بنهادند . و كرسيها گرداگرد آن تخت نهاده بودى . وزيران و خواجگان و وكيلان و نايبان بر آن كرسيها نشستندى ، و گرداگرد ايشان اول « 5 » آدميان نشستندى ، و از پس آدميان پريان بودندى . پس مرغان را بفرمودى تا پرها در پر زدندى اندر هوا و بر سر وى سايه كردندى « 6 » تا آفتاب بر سليمان عليه السّلم و بر سپاهش نتافتى .
و نيز سليمان عليه السّلم را هزار خانه « 7 » از آب گينه بود چنان كه خداى عزّ و جلّ گفت :
صَرْحٌ مُمَرَّدٌ مِنْ قَوارِيرَ
، « 8 » و زنان را بدان خانها اندر نشاندى « 9 » . و سليمان عليه السّلم را هزار زن بود ، از آن
هامش
( 1 ) ازين طعامهاى الوان خوردن . ( بو ) - چون اين طعامهاى الوان خورم . ( آ ) - چون اين طعامهاى گوناگون خورى . ( صو )
( 2 ) ملكت . ( بو . صو )
( 3 ) و آن چنان بندهء سزاوار باشد كه هر دو جهانش بدهند . ( آ )
( 4 ) بگستردى سه هزار . ( بو ) - بگستردندى ششصد . ( صو ) - بگستردى صد هزار . ( آ )
( 5 ) و تخت سليمان بميان بساط بودى نهاده ، و كرسىها گرداگرد وى نهاده بودى و نخست . ( آ . بو )
( 6 ) تا پرها بهم اندر بافتندى و بر سر سليمان سايه داشتندى .
( آ . بو ) - تا پر همه بهم اندر كشيدندى به هوا اندر و بر سر وى سايه بداشتندى .
( صو )
( 7 ) كوشك . ( بو . آ ) - خانه . ( صو )
( 8 ) النمل ، 44
( 9 ) نشاختى .
( بو . صو )