پيش وى نرفتند ، و محل او نكردند .
و پس باد اندر آمد ، و ايشان را بر مىگرفت و به هوا اندر همى برد ، و باز بر زمين همى زد ، و بزارىشان همى كشت . و ايشان هر مردى چند خرما بنى بودند و هم چنان بر زمينشان مىاوكند چنان كه خداى عزّ و جلّ گفت :
كَأَنَّهُمْ أَعْجازُ نَخْلٍ خاوِيَةٍ . فَهَلْ تَرى لَهُمْ مِنْ باقِيَةٍ ؟
« 1 » گفتا چنان بودند چون درخت خرما كه از بن بر كنى و بيوكنى . و معنى خاويه ساقطه باشد يعنى فتاده . و جاى ديگر گفت عزّ و جلّ :
كَأَنَّهُمْ أَعْجازُ نَخْلٍ مُنْقَعِرٍ
. « 2 » و اين منقعر آن باشد كه چيزى از بن بركنى . « 3 » پس چون آن مردمان را باد بكشت و بيوكند ، زنان و كودكان كه ضعيف بودند بخانهها اندر رفتند و بگريختند ، و باد از پس ايشان بدان خانها اندر همى شد و ايشان را بر مىداشت و از آن ديوار بر ديگر ديوار بر مىزد تا همه را پاره پاره كرد « 4 » و همه استخوانهاشان پوسيده كرد .
و هم چنان هفت شب و هشت روز مىآمد آن باد بدان سختى ، چنان كه خداى عزّ و جلّ گفت :
سَخَّرَها عَلَيْهِمْ سَبْعَ لَيالٍ وَ ثَمانِيَةَ . أَيَّامٍ حُسُوماً
. « 5 » و حسوم آن باشد كه دايم بود . و همه هلاك شدند و بمردند چنان كه گفت عزّ و جلّ :
فَتَرَى الْقَوْمَ فِيها صَرْعى
« « 6 » » گفتا ايشان را ديدى كه كسى را صرع آمده باشد و افتاده بود .
و خداى عزّ و جلّ هود پيغامبر را از ايشان برهانيد چنان كه گفت عزّ و جلّ :
وَ لَمَّا جاءَ أَمْرُنا نَجَّيْنا هُوداً وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ بِرَحْمَةٍ مِنَّا وَ نَجَّيْناهُمْ مِنْ عَذابٍ غَلِيظٍ
. « 7 » گفت كه چون فرمان بيامد هود را برهانيديم
هامش
( 1 ) الحاقه 8 - 7
( 2 ) القمر 20
( 3 ) كه چيزى از بن بركنى يا از بيخ بركنى . ( آ . بو )
( 4 ) و ازين ديوال بدان ديوال همى زد تا همه را بكشت و لخت لخت بكرد ايشان را . ( آ )
( 5 ، 6 ) الحاقه 7
( 7 ) هود 58