مردم ، تا سر انجام خداوند معلوم بدارد كه چه كسى در نهان [ دين ] او و پيامبرانش را يارى مىدهد ؛ بىگمان خداوند نيرومند پيروزمند است .
و به راستى نوح و ابراهيم را به رسالت فرستاديم ، و در زاد و رود آن دو ، پيامبرى و كتاب آسمانى قرار داديم ؛ آنگاه بعضى از آنان رهيافته و بسيارى از آنان نافرمانند .
سپس از پى ايشان پيامبرانمان را آورديم ، و عيسى بن مريم را از پى آورديم ، و به او انجيل داديم و در دل كسانى كه از او پيروى كردند رأفت و رحمت قرار داديم ، و رهبانيّتى را به صورت بدعتى در پيش گرفتند كه ما آن را بر ايشان واجب نكرده بوديم ، مگر آنكه در طلب خشنودى الهى آن را در پيش گرفته بودند ، ولى چنان كه شايستهى رعايت بود ، رعايتش نكردند ؛ آنگاه به مؤمنان آنان پاداششان را بخشيديم و بسيارى از آنان نافرمانند .
اى مؤمنان از خداوند پروا كنيد و به پيامبر او ايمان آوريد ، تا بهرهى دو چندان از رحمت خويش به شما ارزانى دارد ، و براى شما نورى قرار دهد كه با آن [ به درستى ] راه مىرويد و شما را بيامرزد ؛ و خداوند آمرزگار مهربان است .
تا اهل كتاب بدانند كه صاحب اختيار چيزى از بخشش و بخشايش الهى نيستند ؛ و بخشش و بخشايش به دست خداوند است ، به هر كس كه خواهد ارزانىاش دارد ؛ و خداوند داراى بخشش بيكران است .
تفسير
[ سَبَّحَ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ ]
هر چه در آسمانها و زمين است همه به تسبيح ذات اقدس پروردگار مشغولند .
در سورهى بنى اسرائيل در تفسير قول خداى تعالى :
وَ إِنْ مِنْ شَيْءٍ إِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ
گذشت ، و مكرّر گذشت كه مقصود از تسبيح - از هر چيزى كه باشد - تنزيه لطيفهى الهيّه و وجههى ربّانى هر چيزى از نقايص مادّه و حدود آن است .