[ تَنْزِيلٌ مِنْ رَبِّ الْعالَمِينَ ] اين كتاب تنزيلى از پروردگار عالم است اين جمله تكريم و بزرگداشت ديگرى براى قرآن است . [ أَ فَبِهذَا الْحَدِيثِ ] قرآنى كه اين وصف را دارد ، يا قرآن ولايت علىّ عليه السّلام ، يا اين حديث كه قرآن كريم است و جز پاكان آن را مسّ نمىكنند ، يا حديث انحصار آفريدن و زراعت و فرو فرستادن باران و ايجاد درخت آتش در خداى تعالى . [ أَنْتُمْ مُدْهِنُونَ ] نفاق ورزيده و خلاف آنچه كه در دل داريد عمل مىكنيد . دهن نافق ، داهن و أدهن يعنى ظاهر نمود خلاف آنچه را كه در قلبش بود . [ وَ تَجْعَلُونَ رِزْقَكُمْ أَنَّكُمْ تُكَذِّبُونَ ] رزق انسانى خودتان را كه آن حظّ و نصيب شماست از قرآن قرار مىدهيد ، در زندگانى و حيات انسانى از قرآن مدد مىجوييد ، چه قرآن با علم و اخلاقش روزى انسان است و در عين حال شما آن را تكذيب مىكنيد ، يا محمّد صلّى اللّه عليه و آله و يا خدا را تكذيب مىكنيد . يا تكذيب خودتان را مانند روزى خود قرار مىدهيد كه شما هيچ وقت از آن جدا و منفكّ نيستيد ، يا قرآن را كه خداوند آن را به شما روزى داده يا ساير روزىهايتان را بر چنان صفتى قرار مىدهيد كه گويى منعم و رازق را تكذيب مىكنيد ، يا شكر و روزيتان را تكذيب خود قرار مىدهيد . چنانچه نقل شده كه در بعضى از مسافرتهاى محمّد صلّى اللّه عليه و آله تشنگى شديدى بر مردم غلبه كرد ، محمّد صلّى اللّه عليه و آله دعا كرد و همه سيراب شدند ، سپس شنيد مردى مىگويد : باران بر ما باريد به جهت چنين و چنان ؛ كه خداى
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى )ج ١٣ — صفحة 543
مساهمون: سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه )
ص٥٤٣