ندارند ، همچنانكه ملايكهى زمين نيز متنفّرند و در نتيجه دورشان نمىگردند تا عيبهايشان را بپوشانند . [ أَلا إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ ] اين جمله جواب سؤال مقدّر است . [ وَ الَّذِينَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِهِ أَوْلِياءَ ] كسانى كه جز خدا را اوليا و دوستان خود قرار دادند در حالى كه آن اوليا غير از خدا باشند يا بدون اذن و اجازهى خدا ولىّ و راهبر برگزيدند . به هر تقدير مقصود از آنها كسانى هستند كه در مقابل مؤمنين قرار گرفتهاند ، زيرا مؤمنين علىّ عليه السّلام را كه از طرف خدا ولايت دارد براى خدا ولىّ قرار دادهاند . [ اللَّهُ حَفِيظٌ عَلَيْهِمْ ] اين جمله در مقابل استغفار ملايكه نسبت به كسانى است كه با علىّ عليه السّلام بيعت كردهاند ، يا مقصود اين است كه خداوند بر همهى اعمال آنان حافظ و نگهبان است ، حتّى آن اعمالى كه به زبان آنانست و اگر خداوند حافظ و نگهبان عمل عكس باشد هيچ يك از اعمال صغير و كبيرشان فوت نمىشود و همهى اعمال ثبت مىگردد . [ وَ ما أَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَكِيلٍ ] و تو به سبب رسالت خود وكيل و نگهبان آنها نيستى تا به دليل مخالفت با تو يا عنادشان به علىّ عليه السّلام اندوهناك گردى ، يا بخواهى نسبت به عملهاى آنان حافظ و نگهبان باشى ، يا آنان را از مخالفت با علىّ عليه السّلام حفظ كنى . [ وَ كَذلِكَ أَوْحَيْنا إِلَيْكَ قُرْآناً عَرَبِيًّا ] همانند وحى كه به صورت مطلق يا در مورد علىّ عليه السّلام بر تو مىكنيم .
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى )ج ١٣ — صفحة 43
مساهمون: سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه )
ص٤٣