ايمان هم داخل نيست ، اگرچه با بيعت خاصّ صورت ايمان حاصل مىشود .
و لذا از امام صادق عليه السّلام آمده است : شما به حدّ اقلّ اسلام تمسّك كرديد ، پس مبادا كه اسلام از دست شما بيرون رود .
و خداى تعالى جهت اشاره به حقيقت ايمان كه موجب صدق در اعمال و رفع شكّ و ارتياب مىشود فرمود :
ثُمَّ لَمْ يَرْتابُوا . . .
تا آخر آيه » .
و براى اشاره به حصول صورت ايمان به محض بيعت خاصّ فرمود :
الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ
چون منظور بيعت خاص است ، زيرا مخاطبين آيه با بيعت عام بيعت كرده بودند ، بنابراين نبايد مقصود بيعتكنندگان با بيعت عام باشد ، اكتفاء به ذكر آثار و اوصاف مؤمنين كرد .
زيرا اگر مىفرمود : مؤمنين كه هر دو بيعت عام و خاصّ را انجام دادند ، يا بيعت خاص و بيعت ولوى را انجام دادهاند منافقين اين معنا را درخواست مىكردند و مزاحم نبىّ صلّى اللّه عليه و آله مىشدند ، او را به بهانه درخواست بيعت اذيّت مىكردند .
[ قُلْ ]
اى رسول ( با مردم ريايى ) بگو به اينان كه ايمان را بر زبانهايشان اظهار مىدارند بگو :
[ أَ تُعَلِّمُونَ اللَّهَ بِدِينِكُمْ ]
كه شما مىخواهيد خدا را بدين خود آگاه سازيد يعنى اگر شما مؤمن هستيد احتياج به اظهار آن نيست ، چه ايمان وصف الهى و غايت آن نيز الهى است .
پس اگر اعلام و اظهار شما جهت اعلام به مردم است اين كار