« تبابعه » است ، از آن جهت « تبّع » ناميده شده كه پيروان او بسيار بوده ، يا ساير ملوك و پادشاهان يمن پيرو او بودهاند .
و اين « تبّع » همان كسى است كه با لشگريانش حركت كرده و به سمرقند آمد ، آنجا را ويران نمود و سپس به بنا و باز سازى آن پرداخت .
بعضى گفتهاند : سمرقند را از همان اوّل بنا كرد و او كسى بود كه هر وقت شروع به نوشتن مىكرد به نام كسى مىنوشت كه مالك خشكى ، زمين ، روشنايى و باد است .
و از نبىّ صلّى اللّه عليه و آله آمده است : تبّع را دشنام ندهيد كه او اسلام آورده بود ، لذا خداى تعالى قوم او را ذمّ نمود ، نه خود او را .
بعضى گفتهاند : او به اوس و خزرج گفت : در اينجا باشيد تا اين نبىّ صلّى اللّه عليه و آله خروج نمايد ، من اگر او را درك مىكردم خدمت كرده و با او خروج مىنمودم .
وَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ
مانند قوم نوح ، قوم عاد و قوم ثمود ، يعنى حال اينان بر حسب دنيا بهتر از قوم تبّع بود ، از جهت نيرو قوىتر ، از جهت اموال و اولاد بيشتر و از جهت عمر طولانىتر بود ، نه در عين حال آنان را نيز هلاك نموديم .
أَهْلَكْناهُمْ إِنَّهُمْ كانُوا مُجْرِمِينَ
ما آنان را به سبب كفرشان هلاك نموديم و اين گروه مشركين از آنان به نزد كفرشان شديدترست ، پس با آنان چگونه رفتار كنيم ؟
وَ ما خَلَقْنَا السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ ما بَيْنَهُما لاعِبِينَ
ما آسمانها و زمين و ما بين آن دو را بازيچه نيافريدهايم تا با آن بازى كنيم ، متعرّض آنان و ثواب و عقابشان نشويم .
ما خَلَقْناهُما إِلَّا بِالْحَقِّ
آسمانها و زمين و ما بين آنها را