محمّد صلّى اللّه عليه و آله است و لفظ « قول » در تقدير است و تقدير آيه چنين است : به مشركين بگو در آنچه كه راجع به ولايت علىّ عليه السّلام به شما مىگويم از من پيروى كنيد .
[ هذا صِراطٌ مُسْتَقِيمٌ ]
جواب سؤال مقدّر در مقام تعليل است ، يعنى آنچه كه ذكر شد راه راست است و راه در اينجا به على عليه السّلام تفسير شده است .
[ وَ لا يَصُدَّنَّكُمُ الشَّيْطانُ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ ]
و شيطان شما را از اين كار باز ندارد زيرا كه عداوت شيطان ظاهر و آشكار است ، يا شيطان ظاهركننده عداوت خويش است ، چه او شما را از اطاعت كسى كه خداوند و رسولش امر به ولايت و اطاعت او كردهاند منع مىكند ، در حالى كه امر به اطاعت و ولايت علىّ عليه السّلام بر هيچ كس مخفى نيست .
[ وَ لَمَّا جاءَ عِيسى بِالْبَيِّناتِ قالَ قَدْ جِئْتُكُمْ بِالْحِكْمَةِ وَ لِأُبَيِّنَ لَكُمْ بَعْضَ الَّذِي تَخْتَلِفُونَ فِيهِ فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُونِ إِنَّ اللَّهَ هُوَ رَبِّي وَ رَبُّكُمْ فَاعْبُدُوهُ هذا صِراطٌ مُسْتَقِيمٌ ]
حكايت عيسى و آنچه كه به قومش گفته و بيان حال قومش را ذكر كرد تا دلدارى براى رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و امير المؤمنين و تهديد قوم آن دو باشد .
[ فَاخْتَلَفَ الْأَحْزابُ ]
لفظ « حزب » با كسره طائفه و گروهى از مردم است و جمع آن لفظ « احزاب » است .
[ مِنْ بَيْنِهِمْ ]
گروههايى از بين آنها اختلاف نمودند و لفظ « الأحزاب » را با الف و لام معرفه نمود تا اشاره به اين باشد كه گروههاى مختلف گويى معهود و معلوم هستند .
[ فَوَيْلٌ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْ عَذابِ يَوْمٍ أَلِيمٍ ]
پس واى بر كسانى كه ستم مىكنند از عذاب دردناك آن روز .