زيرا ابراهيم عليه السّلام بيزارى از تقليد به كسى كه تقليدش جائز نيست را امرى جاودانه و هميشگى در نسل خودش قرار داده است نيز مثلى براى تو باشد كه به قوم خود و شدّت انكار آنان اعتنا نكنى و دعوت خويش را ظاهر سازى و به ردّ و قبولشان بىاعتنا باشى .
فَإِنَّهُ سَيَهْدِينِ
خداوند مرا هدايت خواهد كرد به آنچه كه آرزو و مطلوب انسان است .
[ وَ جَعَلَها كَلِمَةً باقِيَةً ]
كلمهى بيزارى از تقليد كسى كه تقليدش جائز نيست يا كلمهى توحيد را يك كلمهى جاودانه و هميشگى قرار داد .
[ فِي عَقِبِهِ ]
در ذريّه و نسل خويش يا امّت خود ، يا مقصود كسانى از ذريّهى ابراهيم و ذريّه امّت او است كه پشت سر ابراهيم و به دنبال او مىآيند .
[ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ ]
شايد كه آنها از جهل و نادانى خود كه در سرشت و فطرت آنانست باز گردند و اينان از كسانى هستند كه بعد از ابراهيم عليه السّلام و از عقب او آمدهاند ، پس بايد آن كلمه و سخن جاودانه را بگيرند و از جهل و تقليد از كسى كه تقليدش جائز نيست برگردند و آن كلمهى جاودانه و باقىماندنى در اخبار ما به امامت تفسير شده « 1 » است ، امامت در نسل حسين عليه السّلام باقى است و قول خداى تعالى
لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ
تفسير به بازگشت ائمّه عليهم السّلام به دنيا شده است .
هامش
( 1 ) برهان : ج 4 ص 38