از امام صادق عليه السّلام در حديثى آمده است : خداوند پيامبر صلّى اللّه عليه و آله به سوى همه مردم فرستاد ، به سوى سفيد و سياه ، جنّ و انس . « 1 » و از امام صادق عليه السّلام آمده است كه به مردى فرمود : به من بگو ببينم آيا رسول صلّى اللّه عليه و آله عامّ بود براى همه ؟ آيا خداى عزّ و جلّ در قرآن نفرمود : « و ما أرسلناك إلّا كافّة للنّاس » يعنى تو را براى همه مردم فرستاديم ، براى اهل شرق و غرب و اهل آسمان و زمين از جنّ و انس ، آيا رسالتش را براى همه آنها تبليغ كرد ؟ آن مرد گفت :
نمىدانم . امام فرمود : رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله از مدينه كه خارج نشد پس چگونه رسالتش را به اهل شرق و غرب رساند ؟ ! سپس فرمود : خداى تعالى به جبرئيل عليه السّلام امر كرد كه زمين را با يك پر از بالش گرفت و جلوى چشم رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله آورد به طورى كه زمين بين دستان پيامبر مانند كف دستش بود ، به اهل شرق و غرب نگاه مىكرد ، هر قومى را به زبان خودشان مخاطب قرار مىداد و آنها را به سوى خداى تعالى و به نبوّتش فرامىخواند ، هيچ قريهاى و شهرى باقى نماند مگر آنكه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله خودش آنها را به سوى خدا دعوت كرد . « 2 » و در بيشتر اخبار اين مضمون آمده است كه ، زمينى باقى نمىماند مگر آنكه در آنجا شهادت لا إله الّا اللّه و محمّد رسول اللّه ندا زده شده و ليكن اين معنا در هنگام رجعت يا ظهور قائم عليه السّلام است .
هامش
( 1 ) صافى : ج 4 ، ص 220 . كافى : ج 1 ، ص 17 ، ح 1 .
( 2 ) صافى : ج 4 ، ص 221 . تفسير قمى : ج 2 ، ص 202 - 203 . برهان : ج 3 : ص 351 .