سنجيده به منكران قيامت ، ظهور حضرت قائم عليه السّلام و رجعت مىدهد و مراد از آن را پاداش دادن ، آمرزش و روزى كريمانه بر شايستگان ايمانآورنده مىدانند . ذيل آيه وَ يَرَى الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ علم را به عنوان سكوت و انصات معرّفى مىنمايند ؛ البتّه غرض از آن را علم و دانشى كه هدايتگرست به راه عزيز حميد دانستهاند . متابعت ( پيروى ) باد از حضرت سليمان عليه السّلام و ساير نعمتهاى الهى را كه بر آن حضرت كرامت فرموده و شكرگزارىاش را يادآور شده ، سپس اشاره فرمودهاند بر كفايت نكردن همهى آن همه امكانات و ثروت حتّى براى به پايان رساندن سرور يك روز ؛ ملاقات حضرت سليمان با ملكالموت ، رحلت آن حضرت و وقايع متعاقب آن را متذكّر شدهاند . همچنين اشارهى شيوايى دارد بر وجه تسميهى سبا و اينكه از اسم مردى گرفته شده است كه دوازده پسر داشت ، شش نفر خوب و خوش يمن و شش نفر بد و شوم ! در حكايت سبا و ساكنانش آيت و نشانهاى را گوشزد فرموده است كه آن سرزمين دو بستان از چپ و راست آن به هم پيوسته ، آباد با روزى فراوان داشت از شكرگزارى فروگذار شده و از خدا غافل گشتند ؛ به واسطهى سيل عرم كيفر سختى را متحمّل شدند ابليس گمان آنان را تصديق نموده ( از غفلتشان سوءاستفاده كرد ) ذيل اين عبارت واكنش ( مشابه ) ابليس را در واقعهى غدير خم بيان فرمودهاند كه غير از مؤمنين اغلبشان از شيطان پيروى كردند . در ذيل تفسير وَ ما أَرْسَلْناكَ إِلَّا كَافَّةً لِلنَّاسِ همه جانبه و تامّ بودن رسالت پيامبر گرامى اسلام را حتّى در برابر هواهاى نفسانى همهى انسانها متذكّر و با استناد به روايات معتبر ابلاغ رسالت آن حضرت را به تمامى بلاد به زبان متداول هر كدام از اقوام و ملّتها بيان مىنمايند .
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى )ج ١٢ — صفحة 6
مساهمون: سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه )
ص٦