فَأَرْسَلْنا عَلَيْهِمْ رِيحاً صَرْصَراً فِي أَيَّامٍ نَحِساتٍ لِنُذِيقَهُمْ عَذابَ الْخِزْيِ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ لَعَذابُ الْآخِرَةِ أَخْزى وَ هُمْ لا يُنْصَرُونَ ( 16 ) وَ أَمَّا ثَمُودُ فَهَدَيْناهُمْ فَاسْتَحَبُّوا الْعَمى عَلَى الْهُدى فَأَخَذَتْهُمْ صاعِقَةُ الْعَذابِ الْهُونِ بِما كانُوا يَكْسِبُونَ ( 17 )
وَ نَجَّيْنَا الَّذِينَ آمَنُوا وَ كانُوا يَتَّقُونَ ( 18 )
ترجمه :
( 41 / 18 - 13 )
و اگر روىگردان شدند بگو شما را از صاعقهاى مانند صاعقهى عاد و ثمود هشدار مىدهم .
چنين بود كه پيامبران آنان پيش از آنان و پس از آنان بهسويشان آمدند كه جز خداوند را مپرستيد ؛ گفتند اگر پروردگارمان مىخواست فرشتگانى مىفرستاد ، پس ما رسالت شما را منكريم .
امّا قوم عاد در آن سرزمين به ناحقّ سركشى كردند و گفتند چه كسى از ما پرتوانترست ؟
آيا ننگريستهاند كه خداوندى كه آنان را آفريده است ، از آنها پرتوانترست ؟
[ اين چنين بود كه ] آيات ما را انكار مىكردند .
آنگاه بر ايشان بادى سخت سرد ، در روزهاى شوم ، فرستاديم كه به آنان عذاب رسواگر را در زندگانى دنيا بچشانيم و عذاب اخروى رسواگرتر است ؛ و آنان يارى نيابند .
و امّا قوم ثمود را هدايت كرديم ، ولى سرگشتگى را از هدايت خوشتر داشتند ؛ آنگاه به خاطر كار و كردارشان ، صاعقهى عذاب رسواگر آنان را فروگرفت .
و كسانى را كه ايمان آورده و پروا پيشه كرده بودند رهانيديم .
تفسير
فَإِنْ أَعْرَضُوا
پس از آنكه حجّت و دليل راستى و صدق خود را بيان كردى ، حجّت و دليل الوهيّت او تدبير خدا را بر همهى