تُوعَدُونَ لِيَوْمِ الْحِسابِ ( 53 ) إِنَّ هذا لَرِزْقُنا ما لَهُ مِنْ نَفادٍ ( 54 )
ترجمه :
( 38 / 54 - 45 )
و ياد كن بندگان ما ابراهيم و اسحاق و يعقوب را كه همه توانمند ( در عبادت ) و ديدهور بودند .
ما آنان را به خصلتى ويژه ساختيم كه آخرتانديشى بود .
و ايشان در نزد ما از برگزيدگان نيك بودند .
و ياد كن اسماعيل و اليسع و ذو الكفل را كه همه از نيكان بودند .
اين ياد كردى است و پرهيزگاران را نيك سر انجامى است .
همان بهشتهاى عدن كه درهايش براى ايشان گشوده است .
در آنجا تكيه ( بر اورنگها ) زدگانند ، در آنجا ميوههاى بسيار ، نوشيدنىها مىطلبند .
و نزد آنان دوشيزگان همسال چشم فروهشته ( قانع به شوهر ) هستند .
اين است آنچه به شما براى روز حساب وعده داده شده است .
اين همان رزق معيّن از جانب ماست كه تمامى ندارد .
تفسير
وَ اذْكُرْ عِبادَنا إِبْراهِيمَ وَ إِسْحاقَ وَ يَعْقُوبَ أُولِي الْأَيْدِي وَ الْأَبْصارِ
ابراهيم و اسحاق و يعقوب را به ياد آر كه در دنيا دولتمند ، در آخرت بينشمند ( بينا ) بودند ، تا تو و امّت تو در هنگام نعمت امر آخرت را فراموش نكنيد و دنيايتان را مقدّمه آخرت خود قرار دهيد ، چنانچه اينان چنين كردهاند .
إِنَّا أَخْلَصْناهُمْ
ما به سبب نعمت آنها را به اين خصلت در آورديم كه يا آخرت باشند .
بِخالِصَةٍ
به همان خصلتى كه خالص براى ما است .
ذِكْرَى الدَّارِ
اين جمله بدل از « خالصة » است ، يعنى به خصلتى كه آن عبارت از تذكّر دائمى دار آخرت است ، يا مفعول له