خويش ذكر نموده به او داده و رسانده است ، تا مردم بدينوسيله استدلال كنند بر اينكه ثواب از جانب خدا دو نوع است : ثواب استحقاقى و ثواب اختصاصى . و نيز ديگر مردم ضعيفى را به جهت ضعفش تحقير نكنند ، فقيرى را به جهت فقرش كوچك نشمارند ، نه مريضى را به جهت مرضش ، بدانند كه خداوند مريض مىكند هر كس را كه بخواهد و شفا مىدهد هر كس را كه بخواهد هر وقت و هرطور و به سبب هر چيزى كه بخواهد ، آن عبرت قرار مىدهد براى هر كس كه بخواهد ، او شقاوت و بدبختى قرار مىدهد براى هر كس كه بخواهد و سعادت و خوشبختى قرار مىدهد براى هر كس كه بخواهد ، خداى تعالى در تمام اين موارد در قضاى خويش عادل و در افعالش حكيم است و براى بندگانش جز آنچه كه اصلح به حال آنهاست انجام نمىدهد ، هيچ نيرو و قوّتى جز براى خدا نيست . « 1 »
آيات 45 - 54
[ سوره ص ( 38 ) : آيات 45 تا 54 ]
وَ اذْكُرْ عِبادَنا إِبْراهِيمَ وَ إِسْحاقَ وَ يَعْقُوبَ أُولِي الْأَيْدِي وَ الْأَبْصارِ ( 45 ) إِنَّا أَخْلَصْناهُمْ بِخالِصَةٍ ذِكْرَى الدَّارِ ( 46 ) وَ إِنَّهُمْ عِنْدَنا لَمِنَ الْمُصْطَفَيْنَ الْأَخْيارِ ( 47 ) وَ اذْكُرْ إِسْماعِيلَ وَ الْيَسَعَ وَ ذَا الْكِفْلِ وَ كُلٌّ مِنَ الْأَخْيارِ ( 48 ) هذا ذِكْرٌ وَ إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ لَحُسْنَ مَآبٍ ( 49 )
جَنَّاتِ عَدْنٍ مُفَتَّحَةً لَهُمُ الْأَبْوابُ ( 50 ) مُتَّكِئِينَ فِيها يَدْعُونَ فِيها بِفاكِهَةٍ كَثِيرَةٍ وَ شَرابٍ ( 51 ) وَ عِنْدَهُمْ قاصِراتُ الطَّرْفِ أَتْرابٌ ( 52 ) هذا ما
هامش
( 1 ) صافى : ج 4 ، ص 303 . خصال : ج 1 و 2 ، ص 399 ، ح 108 .