از امام صادق عليه السّلام از گرفتارى ايّوب سؤال شد كه به چه علّت در دنيا گرفتار شده ؟
فرمود : به جهتى نعمتى كه خداى تعالى در دنيا به ايّوب داد و ايّوب شكر آن نعمت را ادا كرد ، در آن زمان ابليس محجوب نبود كه تا عرش برود ، وقتى بالا رفت و شكر نعمت ايّوب را ديد ، به او حسادت كرد ، گفت : پروردگارا ايّوب شكر نعمت تو را بجا نياورده مگر به مقدارى كه از دنيا به او دادهاى و اگر در دنيا او را محروم سازى شكر نعمت تو را ادا نخواهد كرد ، پس مرا بر دنياى او مسلّط گردان تا بدانى كه او شكر نعمت تو را هرگز بجا نمىآورد .
پس به شيطان گفته شد : من تو را بر مال و فرزند او مسلّط كردم .
ابليس به پايين سرازير شد و هيچ مال و اولادى براى او باقى نگذاشت مگر آنكه نابود كرد ، پس ايّوب شكر و حمدش را اضافه كرد ، شيطان گفت : پروردگارا مرا بر گوسفندان او مسلّط گردان ، پس خداوند او را بر گوسفندانش مسلّط نمود ، شيطان گوسفندان ايّوب را نابود و هلاك نمود . باز شكر و حمد ايّوب افزون شد ، شيطان گفت : پروردگارا مرا بر بدن او مسلّط ساز ، خداوند شيطان را جز بر عقل و چشم ايّوب مسلّط ساخت .
پس ابليس در بدن او دميد ، در بدنش يك زخم بزرگ از سر تا پا پديد آمد ، مدّت طولانى بر همين حالت ماند ، حمد و شكر خدا مىكرد ، تا در بدنش كرم پديدار گشت ، كرم از بدنش بيرون مىآمد ، آن را به جاى خودش برمىگرداند ، مىگفت : به جاى خويش
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 296
مساهمون: سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه )
ص٢٩٦