أَصْحابَ الْقَرْيَةِ
مثل اصحاب قريه را .
و اين جمله بدل از « مثلا » اگر لفظ « اضرب » متعدّدى به يك مفعول باشد ، يا اين جمله مفعول اوّل « اضرب » و « مثلا » مفعول دوّم آن است .
مقصود از قريه انطاكيه است كه عيسى عليه السّلام به آنجا فرستادگانى فرستاد ، يا خداى تعالى رسولانى فرستاد .
چنانچه در بعضى از اخبار است .
إِذْ جاءَهَا الْمُرْسَلُونَ إِذْ أَرْسَلْنا
لفظ « إذ » اوّل بدل از « اصحاب القرية » است به صورت بدل اشتمال ، « إذ » دوّم بدل از « إذ » اوّل است .
إِلَيْهِمُ اثْنَيْنِ فَكَذَّبُوهُما فَعَزَّزْنا بِثالِثٍ
آن دو رسول را كه فرستاده بوديم و تكذيب كردند ، با رسول سوّمى تقويت كرديم .
رسول سوّمى شمعون يا پيامبرى از جانب خداى تعالى است ، اسم آن دو رسول يحيى و يونس بود .
فَقالُوا إِنَّا إِلَيْكُمْ مُرْسَلُونَ
از امام باقر عليه السّلام نقل شده كه خداوند دو مرد را به شهر انطاكيه فرستاد ، پس ، آن دو احكامى آوردند كه براى مردم آنجا ناشناخته بود ، امّا آنها بر آن دو نفر سخت گرفتند و آن دو را دستگير كردند و در خانه بتها زندانى كردند . . . تا آخر حديث كه در تفاسير ذكر شده است .
و در روايت ديگرى آمده : عيسى عليه السّلام اين دو رسول را فرستاد ، به انطاكيه آمدند و به پادشاه آنجا دست نيافتند ، مدّتى طولانى از اقامت آن دو گذشت ، روزى پادشاه بيرون آمد ، آن دو نفر تكبير گفتند پادشاه آن دو را گرفت و در خانه بتها زندانى