موسى مرا شكر كن و حقّ شكر مرا ادا كن ، پس موسى گفت :
پروردگارا چگونه حقّ شكرت را ادا كنم و هيچ شكرى نيست كه من با آن تو را شكرگزار باشم مگر آنكه تو با آن شكر به من نعمت دادى ؟ خداى تعالى فرمود : اى موسى الآن تو شكر مرا نمودى حال كه فهميدى اين شكر كردن تو نيز از جانب من است « 1 » .
شرحى در احوال لقمان
از امام صادق عليه السّلام روايت شده كه از لقمان و حكمتش كه خداى تعالى در قرآن ذكر نموده است سؤال شد پس فرمود : « 2 » آگاه باشيد ، به خدا سوگند به لقمان از جهت حسب و نسب و مال و اهل و جسم و جمال حكمت داده نشد و ليكن او مردى بود در امر خدا قوى و نيرومند ، در دين و راه خدا امانت دار ، او ساكت بود ، بسيار ساكت ، نگاهش عميق ، فكرش طولانى ، نظرش تيز ، چيزهاى عبرتانگيز او را بىنياز مىكرد ، هيچوقت روز نخوابيد ، هيچ كس او را بر بول و غائط و غسل نديد ، چون به شدّت خودش را مىپوشانيد و نظرش عميق بود ، كارهايش را پنهان مىداشت و نمىگذاشت امرش آشكار شود .
و هرگز از هيچ چيز نخنديد كه مبادا مرتكب گناه شود ، هرگز غضبناك نشد ، با هيچ انسانى شوخى نكرد ، به چيزى كه از دنيا براى
هامش
( 1 ) . ايضا و تفسير نور الثقلين : ج 4 ، ص 201 ، ح 33 . كافى : ج 2 ، ص 98 ، ح 27 .
( 2 ) . تفسير قمى : ج 2 ، ص 161 . تفسير برهان : ج 3 ، ص 270 و 271 .