بايد خدا روزى را گسترش دهد و زياد كند .
و لفظ ( وى ) كلمهى تعجّب است ، مانند ( و يك ) و نيز به معناى ويل و واى استعمال مىشود ، بر
كانَ
داخل مىشود به صورت مخفّف و مشدّد .
پس در اين آيه محتمل است لفظ ( ويكأن ) مركب از ( وى ) و ( كأن ) و ممكن است مركّب از ( و يك ) و ( / ان ) به معناى تعجّب باشد و ممكن است مركّب از ( وى ) و ( كاف خطاب ) و ( ان ) يا مركّب باشد از ( و يك ) مخفّف ( ويلك ) و ( ان ) و اگر لفظ ( ان ) منفصل و جدا باشد بايد قبل از آن مانند ( اعلم ) در تقدير گرفت تا عامل ( ان ) باشد .
اللَّهَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ وَ يَقْدِرُ
وسعت دادن روزى و تقدير آن به مشيّت و خواست بندگان نيست چنانچه قارون مىگفت ، نيز از باب خوارى يا كرامت از جانب خدا هم نيست .
لَوْ لا أَنْ مَنَّ اللَّهُ عَلَيْنا
اگر نبود منّت خدا بر ما ، ما را نيز زمين فرومىبرد ولى خدا منّت بر ما گذاشت و به ما ، مانند قارون مال دنيا عطا نكرد چنانچه ما آن را آرزو مىكرديم .
لَخَسَفَ بِنا وَيْكَأَنَّهُ لا يُفْلِحُ الْكافِرُونَ
كافرين مانند قارون رستگار نمىشوند .
تِلْكَ الدَّارُ الْآخِرَةُ
جواب سؤالى است كه از جملهى سابق ناشى مىشود ، گويا كه گفته شده : چه كسى از عذاب نجات پيدا مىكند و چه كسى داخل بهشت مىشود ؟
پس فرمود : آن دار آخرت است
نَجْعَلُها
مقر و جايگاه