مىدادند « 1 » .
بِالْحَجِّ
« 2 » به قصد خانه خدا جهت انجام مناسك مخصوص .
يَأْتُوكَ
به قصد حجّ پيش تو بيايند ، نفرمود : به بيت اللّه بيايند تا اشاره به اين باشد كه مقصود از تشريع حجّ زيارت قلب و صاحب قلب است ، نه زيارت سنگهاى آن ، چنانچه در قول خداى تعالى :
فَاجْعَلْ أَفْئِدَةً مِنَ النَّاسِ تَهْوِي إِلَيْهِمْ
اشاره به همين معناست .
امام باقر عليه السّلام وقتى كه ديد مردم دور كعبه طواف مىكنند در اشاره به همين معنا فرمود : در جاهليّت اينچنين طواف مىكردند ، مردم مأمور شدهاند طواف كنند ، سپس به سوى ما كوچ كنند ، پس ولايت ما و مودّت و دوستى خودشان را اعلام كنند و يارى خودشان را بر ما عرضه بدارند « 3 » .
رِجالًا
با پاى پياده ، لفظ « رجالا » با كسره را ، تخفيف جيم و ضمّهى را ، تخفيف جيم و تشديد آن و مانند « سكارى » خوانده شده است .
هامش
( 1 ) تفسير الصّافى ج 3 ص 373 ، الكافى ج 4 باب 27 ح 4 ، التّهذيب ج 5 ص 454 باب 26 ح 234 و البرهان ج 3 ص 85
( 2 ) حجّ دو حرف است ( حاء ) اشارت است به حلم خداوند و ( جيم ) اشاره است به جرم بنده بدين حال كه بنده گويد : خداوندا آمدم با جرم خويش مرا بيامرز با فضل خويش . كشف الاسرار
( 3 ) تفسير الصّافى ج 3 ص 377 و الكافى ج 1 ص 392