تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 177

مساهمون:

ص١٧٧
باشند تأكيد قول خدا
« اجْعَلْ لِي وَزِيراً »
مىشود . و لذا ادات وصل نياورد ، اگر مضارع باشند مجزوم مىشوند در جواب امر ، قول خدا
« أَشْرِكْهُ فِي أَمْرِي »
دلالت مىكند بر اين كه مقصود موسى از وزير بودن هارون مجرّد كمك كردن در كار نيست ، بلكه مقصود او اين است كه در رسالت نيز شريك او باشد ، تا اهتمام او به امر مانند اهتمام موسى عليه السّلام باشد .
كَيْ نُسَبِّحَكَ كَثِيراً
« 1 »
وَ نَذْكُرَكَ كَثِيراً
تا تو را بسيار نيايش كنيم و ذكر تو بسيار گوييم . چون ستون و پايه‌ى امر رسالت و عبادت ، عبارت از تسبيح و تحميد ، بلكه اساس همه‌ى كارها مبتنى بر طرح و اخذ ، خلع و لبس است كه صورت آن دو زكات و نماز و تسبيح و تحميد و تبرّى و تولّى است . در غايت درخواست و سؤال خود ، بين آن دو جمع كرد ، غايت درخواست محكم كردن قوّت و نيرو را همين امر قرار داد تا اشعار به اين داشته باشد كه منظور و مقصود او از سؤال و درخواست تنها آن چيزى است كه ملاك همه‌ى كارها قرار مىگيرد و در آن اشعار به اين است كه اگر اجتماع بر سبيل موافقت و اتّحاد باشد بر جهت عبادت كمك مىكند .
هامش
( 1 ) عطّار :همه تسبيح‌گويانند اگر ماه است اگر ماهى * و ليكن عقل استاد است او مشروح مىگويد