اجمالا اشاره كرديم ، وفي الجملة بيانش آنست كه عبد الحق دهلوى كه از أكابر
متأخرين وسنيان هندوستان است در كتاب ( جذب القلوب إلى ديار المحبوب )
كه در تاريخ مدينه وضع كرده گفته قرطبى مىگويد سبب خروج أهل مدينة از
مدينة كه در بعض أحاديث واقع شده همين واقعه حره است كه در زماني كه
اين بلده مطهره در رونق وعمارت به مرتبه حسن وكمال رسيده وبوجود بقاياى
أصحاب ومهاجرين وأنصار وعلماى عالي مقدار از تابعين واخيار مملو ومشحون
بود ، حوادث وقتي بر سبيل تواتر وتوالى رو بدان آورد أهل مدينه از مخافت
اين آفات اختيار رحلت كرده از آن موضع كه محل رحمت وموضع بركات
است بيرون آمدند ، ويزيد بن معاوية مسلم بن عقبه مزى را با لشگرى عظيم
از شام به قتال أهل مدينة فرستاد تا ايشان را در غايت شناعت وقباحت به قتل
رسانيد ، مدت سه روز هتك حرمت حرم نبوي نموده وأباحت دادند ، واز اين
جهت اين واقعه حره نام آمده .
وقوع اين واقعه در حره وأقم كه بر مسافت يك ميل از مسجد سرور أنبياء
است ويك هزار وهفت صد تن از بقاياى مهاجرين وأنصار وعلماى اخيار بقتل رساندند
واز عموم ناس - ورأى نساء وأطفال - ده هزار كس را كشتند ، وهفت صد تن
حاملان قرآن مجيد ونود وهفت از أقوام قريش در تحت تيغ ظلم آوردند وفسق
وفساد وزنان را مباح ساختند تا به حدى كه آورده اند هزار زن بعد از اين واقعه أولاد زنا
زائيدند ، واسبان در مسجد پيغمبر جولان دادند ، ودر روضه شريفه - كه نام
موضعي است در ميان قبر ومنبر شريف ، وحديث شريف ورود يافته كه روضهاى
است از رياض جنت - اسبان روث وبول كردند ، ومردم را بر بيعت يزيد بر عهد
عبوديت بلكه اگر خواهند بفروشند وخواهند آزاد كنند وخواه به طاعت خدا
وخواه به معصيت جبر واكراه كردند .
شفاء الصدور في شرح زيارة العاشور ( فارسي ) — صفحة 233
مساهمون: ميرزا أبي الفضل الطهراني
ص٢٣٣