بربائيد وغنيمت شماريد سوگند به آنكه أبو سفيان را سوگند به أو رواست يعنى
لات وعزى نه عذابي است ونه حسابي است ونه بهشتى است ونه دوزخى
ونه حشرى است ونه قيامتي ، عثمان چون اين كلمات بشنيد بيمناك شد كه مبادا
مسلمان بشنوند وانگيزش فتنه كنند ، بگفت تا أبو سفيان را از مجلس بيرون كنند
از اينجا نكنته شناسان توانند بدست آورد كه سومى ( عثمان ) هم در مكنون ضمير
خود در عقيدة كفر ونفاق با أبو سفيان شريك بوده ولى مصلحت را از أبو سفيان
تأديبى كرد واگر نه مجازات مرتد قتل است نه اخراج
بالجملة از اخبار مشهوره است وابن أبي الحديد نقل كرده واز بيهقى
وزمخشرى روايت شده ودر فرمان معتضد بالله عباسى از ثقات روايت كرده كه
روزى أبو سفيان بر حماري سوار بود ومعاوية زمان أو را در دست داشت
ويزيد از عقب سر ميراند پيغمبر صلى الله عليه وآله وسلم فرمود " لعن الله الراكب والقائد
والسائق " ( 1 ) .
واز كتاب ( مفاخرات زبير بن به كار ) ابن أبي الحديد نقل مىكند كه مجلسي
شد در منزل معاوية كه عمرو بن عاص وعتبة بن أبي سفيان ومغيرة بن شعبه در
آنجا مجتمع شدند وامام حسن عليه السلام را طلبيدند ، وچون تشريف آورد ، هر يك
جسارتى كردند به شرحي كه در آن كتاب مذكور است پس آن سيد جوانان
بهشت تكلم فرمود ، ومعاوية را مخاطب داشت ودر اثناى مخاطبه فرمود " أنشدك
الله يا معاوية أتذكر يوما جاء أبوك على جمل احمر وأنت تسوقه وأخوك عتبة هذا
يقوده فرآكم رسول الله فقال : اللهم العن الراكب والقائد والسائق " آنگاه روى
به آن جماعت كرده فرمود شما را قسم به خداى مىدهم مىدانيد كه رسول
خداى در هفت موطن كه كسى نمىتواند رد آنها كند أبو سفيان را لعن فرمود :
هامش
1 ) گذشت ذيل لعن الله بنى أمية ج 1 / فرمان معتضد .