. . .
و خورشيد و ماه را طبق يك نظام بدون اين كه در راهى كه در حركت براى آن دو معين شده تغييرى رخ دهد مسخّر شما نمود .
وَ سَخَّرَ لَكُمُ اللَّيْلَ وَ النَّهارَ
و با تسخير شب و روز اصول زندگانى شما پديد مىآيد و حاصل مىشود .
وَ آتاكُمْ مِنْ كُلِّ ما سَأَلْتُمُوهُ
و آنچه را كه به زبان استعداد درخواست كرديد ، خداوند به شما عطا كرد اگر چه گاهى آنچه را كه با زبان گفتار خواستهايد به شما عطا نشده است .
امام صادق و امام باقر عليهما السّلام لفظ ( من كلّ ) را با تنوين خواندهاند ، و شايد اين قرائت با مقصود سازگارتر باشد .
زيرا درخواست و سؤال به زبان حال از درخواست شونده تخلّف نمىپذيرد و خداوند به هر چيزى از هر چيزى به مقدار آن درخواست استعداد و حال عطا مىكند ، بر خلاف زبان قال كه اگر موافق با زبان حال نباشد مسئول از سؤال تخلّف مىپذيرد .
چنانچه اين مطلب در اكثر سؤالكنندگان كه به درگاه خدا
هامش
انديشه و مدركات ظاهرى و باطنى هم آمده است .
فرهنگ اصطلاحات عرفانى دكتر سيد جعفر سجّادى شهاب الدّين سهروردى ، چشمهى زندگانى و آب حيات را رمزى از وصول به معرفت حقيقى حق دانسته است . عقل سرخ ، مجموعهى سوّم مصنّفات 3 / 237