نظر دقيق اقتضا مىكند كه متعلّق عشق امر غيبى باشد كه بر عاشق از آينهى جمال معشوق متجلّى گشته است ، و چون زيادى زيبايى صورت و طراوت آن دليل بر زيادى زيبايى سيرت و صفاى نفس است ، و از طرفى ازدياد صفاى نفس موجب اشتداد تجلّى آن امر غيبى مىشود .
لذا هر اندازه كه صورت زيبا باشد تجلّى امر غيبى شديدتر مىگردد ، و بر حسب اشتداد آن عشق نيز شدّت مىيابد .
و از چيزهايى كه دلالت مىكند بر اين كه متعلّق عشق آن امر غيبى است نه زيبايى بشرى فقط اين است كه اگر معشوق يك امر جسمانى باشد بايد وقتى كه به معشوقش رسيد آتش شوقش خاموش شود و از سوختن فراقش بايد تسلّى يابد و بىغم شود .
در حالى كه عاشق وقتى به معشوق مىرسد و اتّصال جسمانى براى او حاصل مىشود سوز او فزونى يافته و ناآرامىاش شدّت مىيابد ، چنانچه گفته شده :
اعانقها و النّفس بعد مشوّقة * اليها فهل بعد العناق تدانى
و الثم فاها كى يزول حرارتى * فيزداد ما يبقى من الهيجان
و نيز دليل بر غيبى بودن عشق اين كه وقتى براى عاشق اتّصال ملكوتى به معشوق حاصل مىشود از صورت جسمانى او سرد و بىنياز مىشود .