يعنى آيا با ادراك عقلانى كه با تصرّفات خيال مخلوط نباشد درك نمىكنيد ؟
تا اين مطلب را بفهميد كه : غالبا وقتى مال دنيا مورد نظر و توجّه قرار مىگيرد كه شخص مدّعى امرى براى اغراض دنيوى باشد .
وَ يا قَوْمِ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ
در همين سوره تفسير اين جمله گذشت .
يُرْسِلِ السَّماءَ عَلَيْكُمْ مِدْراراً
كلمه ( مدرار ) از ( درّ السماء بالمطر ) از آسمان باران ريخت ، و مدرار به معناى زياد ريختن است و حال از ( السّماء ) مىباشد .
فرستادن آسمان عبارت از فرستادن ابر يا باران است از آن جهت كه آن دو از طرف آسمان مىآيند ، ممكن است مقصود از آسمان « 1 » ابر يا باران باشد بدون لحاظ علاقهاى بين آنها چون لفظ آسمان بر هر چيز علوى و بلند اطلاق مىشود .
وَ يَزِدْكُمْ قُوَّةً إِلى قُوَّتِكُمْ وَ لا تَتَوَلَّوْا مُجْرِمِينَ
تا بر قوّت و توانايى شما بيفزايد ، هود با وجودى كه آنها را به ايمان ترغيب كرد فوائد دنيوى مترتّب بر آن را نيز ذكر نمود ، زيرا كه حال
هامش
( 1 ) آسمان جهت علوّ و بالا را آسمان گويند . در سخنان اهل ذوق هم به صورت مفرد و هم مركّب به كار رفته است مانند : آسمان غيب كه كنايه از جهان غيب است كه محل و موطن انوار و تجليّات الهى است .
( فرهنگ اصطلاحات عرفانى دكتر سيّد جعفر سجادى )