سعد اعداد است هفت ، اى خوشهوس زان كه تكميل عدد هفت است و بس جنس هفت و مور هفت و مار هفت انس هفت و نور هفت و نار هفت بحر هفت و نهر هفت و هم زمين هفت آمد ، هم جوارح هفت بين هم سما را آفريده هفت طاق قوله سبع سماوات طباق ( مولوى ) در اين مجلّد ديدگان ظاهر و باطن شما خوانندگان به سورههاى يوسف ، رعد و ابراهيم روشن مىگردد ، اسرار ولايى و جلوههاى عشق و عرفان جانتان را مشتعل و منوّر مىسازد .
در سوره مباركه هود ، شما اينگونه رموز ولايى و عرفانى را مشاهده مىكنيد :
در آيه اوّل :
الر كِتابٌ أُحْكِمَتْ آياتُهُ ثُمَّ فُصِّلَتْ . . .
اشاره به كلام وجودى خدا است كه نخست در مراتب عقول بوده كه به اقلام تعبير مىشود كه در مرتبه نازلهاش نفوس كلّى است كه از آن به الواح عاليه و لوح محفوظ گفته مىشود ، خلل و نسخ و تغيير و بطلان در آن راه ندارد و چون به مرتبه فصّلت مىرسد ، مراتب نفوس جزئى آغاز مىشود كه كتاب محو و اثبات است و در مرتبه اصوات ، حروف ، كتاب و نقوش در مىآيد كه قرآن عينى ناميده مىشود .
در آيه سوّم : درباره استغفار و توبه مىفرمايد ، لطيفه سيّاره انسانى كه از آن به روح تعبير مىشود امانت الهى است كه از آن