شب و ماه و سال تعبير مىشود .
پس اين روزها و ماهها داراى حقايق متمايز و جدا از هم در مراتب ملكوت و جبروت است ، و اين حقايق داراى آثار و خواصّ و صورتها و مرتبههاى پائين است و آنچه كه انبياء و اصحاب وحى و حديث از خواصّ روزها و ماهها گفتهاند و آنچه كه تجربهكنندگان تجربه كردهاند ، يك دهم از خواصّ آن چيزى است كه مترتّب بر آن است ، مانند آنچه كه از خواصّ روزهاى هفته و روزهاى ماه و آنچه كه از خواصّ ماهها گفتهاند .
و چون مشركين مانند طبيعيين و بيشتر عوام آنچه را كه از روزها و ماهها شنيدهاند مانند افسانه حساب كردهاند ، و آن را با گوش حقيقت نشنيدهاند ، لذا گفتهاند : روزها مشابه همديگر و ماهها متوافق هم و در حقيقت بين آنها تفاوت و تمايزى نيست ، و تمايز و خواصّى كه دربارهء آنها گفته مىشود ، حقيقت ندارد و محض اعتبار است ، . . . از اين رو خداوند در ردّ آنها فرمود :
عدد ماهها نزد خدا همانطور كه نزد شماست دوازده ماه است ، يعنى آنچه كه نزد شما است دوازده ماه قمرى در هر سال تقريبا و دوازده ماه شمسى در هر سال . حقيقتا مرتبهء نازله و تحت فرمان حقيقتهايى است كه نزد ماست و هر يك از آنها مظهر حقيقتى از آن حقايق است ، و هر يك داراى خواصّ و آثارى است كه غير آن داراى آن خواصّ و آثار نيست ، و لذا براى اسم عدد تميز تأكيدى آورد تا تمكين در قلوب باشد ، و اكتفا به لفظ « عند اللّه » ننمود ، و فرمود :
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 137
مساهمون: سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه )
ص١٣٧