كه ندانند و آگاه نباشند *
46 - يا بگيردشان اندر گرديدن و شد آمد شهر به شهر ، نباشند ايشان اندر گذرنده از عذاب خداى « 1 » *
47 - يا بگيردشان بر ترس و بيم و نقصان غلّها كه خداى شما مهربانست بدانك توبه كند و بخشاينده بران كى بر توبه ميرد *
48 - و نه مىبينند به آنچه آفريدست خداى از چيزها كه مىگردد سايهء آن سوى دست راست از بامدادان و از سوى چپ شبانگاهان ، سجده كننده خداى را و ايشان همه خواراناند « 2 » ؟ *
49 - و مر خداى را سجده مىكند آنچه در آسمانهاست و آنچه در زمين است از جنبندگان ، و فريشتگان و ايشان بنه نازند و بزرگى نكنند *
50 - مىبترسند از آفريدگارشان از زور ايشان و مىكنند آنچه مىفرمايندشان *
51 - و گفت خداى : مگيريد و مپرستيد دو معبود ، - يعنى مرا و بت را - كه خداى يكيست و بىهمتا ، « 3 » هميدون از من ترسيد *
52 - و مر او راست آنچه اندر آسمانهاست و زمين ، و او راست دين هميشه ، « 4 » بجز از خداى مىترسيد ؟ *
53 - و هر چه هست شما را از نعمت و عافيت از خداى است ، پس چون فراز رسد با شما زيانى همه بزارى او را خوانيد « 5 » *
هامش
( 1 ) - نه ايشاناند عاجزكنان . ( خ )
( 2 ) - ذليلان و فرمان برداران . ( صو ) - خواران . ( خ )
( 3 ) - مه گيريد خدايان دو كه اوست خدايى يكى . ( نا ) - مگيريد دو خداى دو كه اوست خداى يكى . ( خ )
( 4 ) - هميشه . ( خ ) - پيوسته .
( نا )
( 5 ) - سوى او زارى كنيد . ( خ . نا )