بود دانست كه اين عصا موسى بن عمران راست ، عصا به دو دست باز داشت .
و تا ايشان بدين جدال اندر بودند موسى راه گم كرد و هم چنان بىراه همىرفت تا بطور سينا ، و ره بىراه بود « 1 » . پس موسى نگاه كرد و بر كوه آتش ديد . ايدون گفت مر عيال خويش را كه من بر سر آن كوه روشنايى همىبينم ، شما اينجا بباشيد تا من بدان آتش روم بران بر كوه مگر شما را از آنجا آتشى توانم آوردن ، اگر راه راست باز يابم .
و موسى مر عيال آنجا دست باز داشت و « 2 » خود برفت . چون آنجا برسيد آتش بر سر درخت بود ، و موسى هيچ خلق را آنجا نيافت مگر آن روشنايى كه بر سر درخت همىتافت و آن حوالى همه ازان سر درخت روشن بود .
پس چون موسى نزديك آن درخت فراز شد آواز آمد و ايدون گفت :
إِنِّي أَنَا رَبُّكَ فَاخْلَعْ نَعْلَيْكَ ، إِنَّكَ بِالْوادِ الْمُقَدَّسِ طُوىً .
« 3 » گفت منم خداوند تو و نعلين بيرون . . . . . . « 4 » بر عصا بازگشت . پس خداى عزّ و جلّ گفت دست خويش بگريبان اندر كن . اندر كرد ، همىتافت چون ماه تابان . پس خداى گفت عزّ و جلّ :
فَذانِكَ بُرْهانانِ مِنْ رَبِّكَ إِلى فِرْعَوْنَ .
« 5 »
هامش
( 1 ) - آن فريشته گفت اين عصا حق موسى است . و شعيب نيز پيغمبر خداى بود عز و جل ، دانست كه در ان سرى هست آن عصا به او رها كرد و خود بازگشت . و چون ايشان ازان خصومت فارغ شدند ، شب درآمد و باران درگرفت و راه ناپيدا شد و راه گم كردند و هم چنان مىرفتند ، و آن راه ايشان بر راه كوه طور سينا بود . ( م ) - « صو » نيز با اندك تغيير عبارت .
( 2 ) - تا بدان آتش راه راست يابم چنان كه خداى عز و جل حكايت كرد از موسى عليه السلم :فَقالَ لِأَهْلِهِ امْكُثُوا ، إِنِّي آنَسْتُ ناراً لَعَلِّي آتِيكُمْ مِنْها بِقَبَسٍ أَوْ أَجِدُ عَلَى النَّارِ هُدىً .پس موسى عيال و كودكان خويش را هم آنجا رها كرد و . ( م ) - تا به آن آتش راهى راست بيابيم . پس موسى عليه السلم عيال خويش را و گوسفندان را آنجا بماند و . ( صو )
( 3 ) - طه ، 13
( 4 ) - ازينجا چند صفحه از نسخهء متن افتاده است كه در پايان فصل از نسخهء « صو » نقل مىشود . [ رجوع شود بصفحهء بعد ]
( 5 ) - القصص ، 32