كه مران سراى را دار النّدوه خواندند ، و دار النّدوه سراى مشورت باشد . پس اين مسلمانان همه ، پيامبر و على ابن ابى طالب همه « 1 » سى و نه تن بودند .
و پيامبر صلّى اللَّه عليه از خداى عزّ و جلّ حاجت خواست و همى گفت يا ربّ تو اين مسلمانى آشكاره « 2 » كن بر دست اين دو تن ؛ يكى ، اگر بر دست بو جهل بن هشام يا بر دست عمر بن الخطّاب ، از بهر آن كه ابو جهل مهتر مكّه بود و امروز حكم وى بر همه كسى روان بود « 3 » و وى را ابو - الحكم خواندند ، پس بو جهل پيامبر نام كرد او را . « 4 » و عمر بن الخطّاب مردى بود مردانه و دلير كه همه مكّه از وى بشكوهيدند از مردانگى و صلبى « 5 » وى . و پيامبر صلّى اللَّه عليه اين حاجت همى از خداى خواست كه همى دانست كه اگر يكى ازيشان مسلمان شود همان گاه مسلمانى آشكارا شود و خداوند عزّ و جلّ اين مر عمر بن الخطاب [ را ] بارزانى داشت . « 6 » و سبب اسلام عمر آن بود كه مرو را خواهرى بود و دامادى بود ، و خواهرش با شوى هر دو مسلمان شده بودند ، و خبر ببو جهل بن هشام برداشتند كه محمّد دين « 7 » محدث آورده است و خلقى بدين وى اندر شدهاند . بو جهل گفت اگر محمّد دينى آرد بجز از پرستيدن هبل ،
هامش
( 1 ) - همه ، بابو بكر و عثمان و على رضى اللَّه عنهم . ( صو . م )
( 2 ) - آشكارا .
( صو . م )
( 3 ) - و امر و حكم و نهى وى اندر مكه همه روان بود . ( صو ) - و امير بود و حكم او بر همه روان بود . ( م )
( 4 ) - خواندندى . و پيغامبر صلّى اللَّه عليه وى را بو جهل نام كرد . ( صو . م )
( 5 ) - بشكوهيدندى از مردانگى و جلدى . ( صو )
( 6 ) - در نسخهء « م » عنوان موضوع به خط درشت : اسلام عمر رضى اللَّه عنه ، و در نسخهء « صو » جاى عنوان خالى است .
( 7 ) - دينى . ( صو . م )