[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 255 ]
اللَّهُ لا إِلهَ إِلاَّ هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ لا تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَ لا نَوْمٌ لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ مَنْ ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلاَّ بِإِذْنِهِ يَعْلَمُ ما بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَ ما خَلْفَهُمْ وَ لا يُحِيطُونَ بِشَيْءٍ مِنْ عِلْمِهِ إِلاَّ بِما شاءَ وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ لا يَؤُدُهُ حِفْظُهُما وَ هُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ ( 255 )
ترجمه :
( 2 / 255 )
خداى يكتاست به جز او خدائى نيست ، زنده و پاينده است هرگز او را كسالت و خواب نگيرد تا چه رسد كه به خواب رود .
اوست مالك آنچه در آسمانها و آنچه در زمين است ، كه را جرأت است كه در پيشگاه او به شفاعت برخيزد مگر به فرمان او ، دانش او محيط است به آنچه پيش نظر خلق آيد و آنچه خواهد آمد و خلق به هيچ مرتبهء علم او احاطه نتواند كرد مگر به آنچه او خواهد ، قلمرو علمش از آسمانها و زمين فراتر و نگهبانى زمين و آسمان بر او آسان و بىزحمت است ، چه او داناى بزرگوار و تواناى با عظمت است .
تفسير :
اللَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ
ابتداى كلامى است كه از ما قبلش منقطع است براى اعلام توحيد خدا در معبوديّت يا در مرجعيّتش ، اين معنى در صورتى است كه « إله » از « إله » به معنى عبادت كردن يا پناه بردن باشد . يا اينكه توحيد در خالقيّت خداست اگر از لاه يلوه به معنى آفريدن و خلق كردن بگيريم ، و اين آيه بعضى صفات ديگر خدا را ( از قبيل صفات ثبوتيّه و سلبيّه و حقيقى و اضافى ) نيز ثابت مىكند .
لكِنَّ اللَّهَ يَفْعَلُ ما يُرِيدُ
پيش مىآيد ، گويا كه گفته شده است : اگر فاعلى جز خدا نيست پس چگونه است حال او ، يا گفته شده : چرا جز خدا فاعلى نيست ؟
و آنچه كه در فضيلت قرائت آية الكرسى وارد شده اشاره بر اين است كه اين آيه از ما قبلش منقطع شده است .
و در فضيلت آية الكرسى و خواندن آن بعد از نمازهاى واجب