گرفتاريها و مصائب بىتابى نمىكند ، در دنيا از گرفتار شدن در بندهاى دنيوى و بىتابى راحت است ، در آخرت از زنجيرهاى عذاب در امان خواهد بود و در بهشت ، از نعمتهاى بزرگ و ارزشمند برخوردار است همچنين ، شهوت و غضب و بلاها ، مانع زياد كردن توشهء آخرت و امرار معاش او نمىشود .
« وَ الصَّلاةِ »
: نماز ، در حقيقت در ولىّ امر ولايت او ، و در غير ولى امر ، پذيرش ولايت او است ، چنان كه زكات ، بيزارى جستن از غير ولىّ امر است . از اين رو ، نماز و زكات ، ستونهاى دين هستند .
هيچ شريعتى از زمان آدم - عليه السلام - نبوده است ، مگر اينكه اساس آن بر اين دو امر استوار بوده است . اگر كالبد انسان فرمانبر دل باشد و صفات قلبى در كالبد ظهور يابد ، نماز و روزه در همهء شريعتها به صورتى از اعمال قالبى ظاهر مىشود .
چون شرايع و اديان ، بر حسب اختلاف در مراتب كمالى پيامبران و بر حسب اختلاف زمانها و استعداد اهل آن زمان ، متفاوت است . صورت نماز و زكات هم در شريعتهاى مختلف متفاوت است .
چون شريعت محمّد صلّى اللّه عليه و آله طبق اخبار پيامبران ، كاملترين شريعتها است ، صورت نماز و زكات در شريعت آن حضرت ، كاملترين صورتهاست .
امّا صبر ، در اخبار به روزه تفسير شده است ، زيرا روزه كاملترين وجه صبر و موجب حصول ساير انواع صبر است . از اين رو ، شگفتآور نيست وقتى مىبينيم صبر به رسالت هم تفسير شده است ، چون فرستادهء خدا با انذارى كه مىكند ، نفس را از اجراى خشم و شهوت و بىتابى در مصيبت باز مىدارد و تفسير آن به رسول صلّى اللّه عليه و آله ، براى اتحاد آن با رسالتى است كه مرتبهاى از مراتب او است ، زيرا دارندهء هر مرتبهاى با مرتبهء خودش متّحد است ( همچنان كه عالم به علمش و عاقل به عقلش متّحد