حدود آن را ضايع نمودند ، بلكه مقصود ، تدبّر در آيات كتاب و عمل به احكام آن است . از اين رو ، خداى تعالى فرمود :
« كِتابٌ أَنْزَلْناهُ إِلَيْكَ مُبارَكٌ لِيَدَّبَّرُوا آياتِهِ وَ لِيَتَذَكَّرَ أُولُوا الْأَلْبابِ »
« 1 » ( كتابى است مبارك كه ما آن را به سوى تو فروفرستاديم تا مردم در آيات آن بينديشند و خردمندان از آن پند گيرند ) .
پس كسانى كه خداوند به آنها كتاب داده است ، به اين وسيله به آنها شرافت بخشيده است از ترك رعايت و كوتاهى در مراعات آن اندوهگين مىشوند . آنان كه شيطان به آنها كتاب داده ، يا از پدرانشان بر حسب عادت گرفتهاند ، يا از مردان بر حسب آنچه خواندهاند ، يا گرفتهاند . آنها حفظ روايت را مىپسندند و از عدم رعايت موارد آن باكى ندارند .
« أُولئِكَ »
: يعنى آن بزرگان .
« يُؤْمِنُونَ بِهِ »
: به كتاب ، يا به محمّد صلّى اللّه عليه و آله يا به خدا ايمان مىآورند و اين معنى در صورتى است كه در كلام ، التفات باشد و محل جمله ( اعراب آن ) از مقايسه با جملهء سابق معلوم مىشود .
« وَ مَنْ يَكْفُرْ بِهِ فَأُولئِكَ هُمُ الْخاسِرُونَ »
: يعنى زيانكارى جز آنها نيست .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيات 122 تا 123 ]
يا بَنِي إِسْرائِيلَ اذْكُرُوا نِعْمَتِيَ الَّتِي أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَ أَنِّي فَضَّلْتُكُمْ عَلَى الْعالَمِينَ ( 122 ) وَ اتَّقُوا يَوْماً لا تَجْزِي نَفْسٌ عَنْ نَفْسٍ شَيْئاً وَ لا يُقْبَلُ مِنْها عَدْلٌ وَ لا تَنْفَعُها شَفاعَةٌ وَ لا هُمْ يُنْصَرُونَ ( 123 )
ترجمه :
اى فرزندان اسرائيل ، به ياد آوريد نعمت مرا كه به شما ارزانى داشتم و اينكه من شما را بر جهانيان برترى دادم .
بترسيد از روزى كه از دست كسى براى كسى چيزى برنيايد ، و از او همانند و عوضى
هامش
( 1 ) سوره ص ، آيه 28 .