تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 143

مساهمون:

ص١٤٣

ترجمه :

( 2 / 91 ) و چون به آنها گفته شود ، به آنچه خدا نازل كرده است ايمان بياوريد ، مىگويند : به آنچه بر ما نازل شده است ، ايمان مىآوريم و به غير آن ، هر چه با حقيقت همراه باشد و كتابشان هم تصديق كند ايمان نمىآورند . بگو اگر به راستى مؤمن بوديد ، پس چرا پيامبران خدا را پيش از اين مىكشتيد ؟

تفسير :

« وَ إِذا قِيلَ لَهُمْ »
: چون به آنان گفته شود . اين عبارت ، عطف به اعتبار معنى است ، گويا كه گفته شده است : آنان به آنچه بر ايشان نازل شده است كافر شدند ، تا اينكه خداوند بر محمد صلّى اللّه عليه و آله نازل كند . حالا اگر به آنان گفته شود ، به آنچه بر محمد صلّى اللّه عليه و آله نازل شده است ايمان آوريد ، مىگويند : بر آنچه بر ما نازل شده است ايمان مىآوريم . و ممكن است عطف به جملهء
« فَباؤُ بِغَضَبٍ »
باشد . يا حال از فاعل
« أَنْ يَكْفُرُوا »
باشد ، يا حال از فاعل « باءوا » باشد . يا جمله مستأنفه است . بنابراين كه آمدن « واو » براى استيناف جائز باشد و استيناف براى اين است كه ذمّ ديگرى براى آنها ايجاد شده و سفاهت و حماقت آنها به سبب تناقضى كه در ادّعاى آنهاست ، مسجّل شود . اين عبارت ، بيشتر در مقام مدح و ذم استعمال مىشود و از خصوص زمان آينده بيرون آمده و افادهء استمرار در گذشته و حال و آينده مىنمايد . گويا كه به آنها گفته شده ، اخلاق جبلّى و ذاتى آنان اين است كه هرگاه به آنان گفته شود :
« آمِنُوا بِما أَنْزَلَ اللَّهُ »
: يعنى ، به آنچه خدا بر محمد صلّى اللّه عليه و آله از قرآن
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 143 | سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه ) / رضاخانى / حشمت الله رياضى