« وَ إِنَّ مِنْها لَما يَشَّقَّقُ فَيَخْرُجُ مِنْهُ الْماءُ »
: بعضى از اين سنگها مىشكافد و آب از آن بيرون مىآيد . آبهايى كه از نهر كمتر است ، مانند چشمههايى كه آب كم دارد .
از بعضى سنگها لا اقل آب كمى جارى مىشود ، ولى از دلهاى آنان عقل و معرفت كم هم جارى نمىشود .
« وَ إِنَّ مِنْها لَما يَهْبِطُ مِنْ خَشْيَةِ اللَّهِ »
: و پارهاى از آنها از ترس خدا فروريزند ، يعنى از بالاى كوهها در جهت فرمانبردارى تكوينى از امر خدا به پايين فرود مىآيند .
يا فرومىريزند و پايين مىآيند ( سنگهايى كه در كوه باقى ماندهاند . اين فرود آمدن ، در جهت فرمانبردارى از امر تكوينى است ) .
به كار بردن « الخشية » ، مجازى است يا حمل بر اين مىشود كه همهء ممكنات ، علم ، شعور ، شوق ، خوف و خشيه دارند .
« وَ مَا اللَّهُ بِغافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ »
: و خدا از آنچه مىكنيد غافل نيست .
اين مطلب وعيدى ( وعيد ضد وعده است و آن وعده به عذاب است ) براى آنان است .
خداى تعالى ، پس از آنكه اين وعيد را فرمود و آنها را توبيخ نمود ، به سوى مؤمنان برگشته و كلام را متوجه آنان كرده ، فرموده است :
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 75 ]
أَ فَتَطْمَعُونَ أَنْ يُؤْمِنُوا لَكُمْ وَ قَدْ كانَ فَرِيقٌ مِنْهُمْ يَسْمَعُونَ كَلامَ اللَّهِ ثُمَّ يُحَرِّفُونَهُ مِنْ بَعْدِ ما عَقَلُوهُ وَ هُمْ يَعْلَمُونَ ( 75 )
ترجمه :
( 2 / 75 )
آيا طمع مىورزيد كه ( يهوديان ) به شما بگروند ؟ در صورتى كه گروهى از آنان كلام خدا را شنيده تحريف مىكنند ، با وجود اينكه با عقل دريافته و خودشان مىدانند .
تفسير :
« أَ فَتَطْمَعُونَ أَنْ يُؤْمِنُوا لَكُمْ »
: پس از اينكه احوال پيشينيان آنان را كه