سهو نبى ( ص ) نمىكرد او را غالى مىناميدند . زيرا آنان طبق آيهء شريفه :
قُلْ إِنَّما أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ
« 1 » « بگو به درستى كه من بشرى مانند شما هستم » پيامبر را بشر مىدانستند و مىگفتند بشر ، در معرض اشتباه و فراموشى و خطا قرار دارد . پس براى رسول خدا هم سهو جائز است . آنها معتقد بودند كه هر كس به اين امر اعتراف نداشته باشد غالى است . لذا فقهاء ديگر شيعه را ، تقريبا غالى به حساب مىآوردند . در حالى كه چنين نيست . چنان كه در كتابهاى مفصّل بطور مشروح ذكر شده است .
غالى ، در حقيقت كسى است كه همهء صفات ثبوتيّه را كه در خدا موجود بوده و تنها او ، مستجمع جميع صفات كمال و در همهء عوالم و ذرّات بطور زنده باقى و دائمى وجود دارد و در او نقص و زوال مرگ راه ندارد . براى فردى از بشر اثبات كند . بشرى كه داراى دورانهاى زندگى از كودكى تا جوانى و پيرى است ، بيمار و ضعيف و فقير شده و به ديگر نقصهاى مادّه دچار مىگردد . پس اعتقاد به الوهيّت جسمانى على بن أبي طالب ( ع ) كه منسوب به عبد اللّه بن سباء « 2 » است يا الوهيّت جعفر بن محمّد ( ع ) چنانچه به محمّد بن مقلاص اسدى مكنّى به ابى الخطاب نسبت داده شده است يا الوهيت امام على بن محمّد هادى ( ع ) و امام حسن عسكرى ( ع ) چنان كه در روايات به فارس بن حاتم بن ماهويه قزوينى نسبت داده شده و او بدست جنيد و بنا به امر امام ابى محمّد
هامش
( 1 ) كهف - 110
( 2 ) توسط محقق عالىقدر علامهء عسكرى دانشمند معاصر معلوم شده است كه عبد اللّه بن سبا وجود خارجى نداشته و يك شخص خيالى و افسانهاى و جعلى بوده ، و بدين ترتيب صدها روايت و حكايت و افسانه كه عامّه از وى نقل كردهاند كذب محض مىباشد ، براى اطّلاعات بيشتر به كتاب عبد اللّه بن سبا و كتاب يكصد و پنجاه تن صحابى ساختگى از تأليفات دانشمند مذكور مراجعه شود . ( مترجمين )