تخطي إلى المحتوى الرئيسي

إرشاد القلوب ( فارسي ) — صفحة 92

مساهمون:

ص٩٢
و از حضرت صادق عليه السّلام روايت شده هر كس ما را براى رضاى خدا دوست بدارد و دوستان ما را دوست دارد نه براى دنيا ازين دوستى ضررى نه بيند و دشمنان ما را دشمن دارد و دشمنى آنان را در دلش پنهان كند بعد روز قيامت وارد محشر شود و بر او به اندازه ى تپه‌هاى ريگ و كف درياها گناه باشد خداى تعالى برايش مىآمرزد . و از آن حضرت روايت شده كه همانا خداى تعالى براى مؤمنان ضمانت كرده راوى گويد عرضكردم چه ضمانتى كرد ؟ فرمود : ضمانت كرده كه اقرار بپروردگارى خدا و پيامبرى محمّد و امامت على نمايد و واجب خدا را بجاى آورد خداوند او را در جوارش مكان دهد راوى گفت عرضكردم به خدا سوگند كه اين كرامتى است كه هيچ يك از كرامتهاى انسانها به آن شباهت ندارد بعد حضرت ابو عبد الله فرمود : كردار اندك انجام دهيد ولى از نعمت فراوان برخوردار شويد . و از حضرت على بن موسى الرضا از جدش از پدرانش روايت شده كه رسول خدا فرمود : دوستى ما اهل بيت كفاره ى گناهان است و حسنات را زياد مىكند و خداوند از دوستان ما وزر و و بال را بر ميدارد مگر آنان كه اصرار بر گناه دارند و بمؤمنان ستم كرده‌اند پس خداوند بگناهان فرمان مىدهد كه ثواب شويد . و از حضرت حسن بن على عليه السّلام روايت شده كه رسول خدا فرمود دوستى ما را بر خود واجب داريد زيرا كه هر كس روز رستاخيز خدا را ديدار كند و ما را دوست بدارد بواسطه ى شفاعت ما وارد بهشت مىشود به آن خدائى كه جان من در دست او است سوگند كردار هيچ بنده فائده ندارد مگر بمعرفت ما و اداء حق ما .