آن روز روزى بود كه روزگار مانندش را نياورده بود و فضل و مرحمت خدا در آن روز بهترين فضل بود زيرا كه در آن روز فرو فرستاد فرشتگان گرامى را براى يارى رسول خدا صلَّى الله عليه و إله و سلَّم بواسطه ى برترى دادن آن حضرت را بر تمام انبيا و رسل خود على عليه السّلام قهرمان آن ميدان بود كه شير خشمناك برابرى بند كفش او را درين جنگ سخت نميكرد مانند ابر بر سر دشمنان تير ميباريد و آتش قهر او زبانه ميكشيد در شدت تاريكى گرد و غبار .
اين جنگ هجده ماه تمام بعد از ورود پيامبر بمدينه اتفاق افتاد على عليه السّلام در آن روز بيست و هفت ساله بود و از جمله ى خبرهاى آن جنگ اين است كه مشركين با مال فراوان و جمعيت زياد از قهرمانان بجنگ بدر آمدند و درين هنگام مسلمانان با گروه اندكى در حال ضعف و ناتوانى بودند آنچنان كه خداى تعالى فرموده است :
« * ( لَقَدْ نَصَرَكُمُ الله بِبَدْرٍ وَأَنْتُمْ أَذِلَّةٌ ) * » ( 1 ) بعضى گفتهاند كه از على عليه السّلام شنيديم مىفرمود ، در بدر حاضر شديم ، اسب سوارى در ميان ما نبود مگر مقداد بن اسود كندى در شب بدر همه خوابيدند جز رسول خدا صلَّى الله عليه و إله او تا صبح در زير درختى نماز خواند و دعا فرمود و روايت شده چون مردم بدر شب را صبح كردند قريش پيشاپيش خود عتبة بن ربيعة و برادرش شيبه و پسرش وليد را قرار دادند سپس عتبه فرياد زد رسول خدا را كه اى محمّد بيرون بفرست براى ما در صحنه ى ميدان كسانى از قريش را كه از
هامش
( 1 ) آل عمران 133 همانا خدا شما را در جنگ بدر يارى كرد در صورتى كه ناتوان و ذليل بوديد .